conclericus
con-clērĭcus, i, m.,
- a fellow-clergyman, Jul. Epit. Nov. c. 115, § 475.
conclēricus, ī, m., der Mitkleriker, Augustin. ep. 88, 6 u. 122 lemm. lulian. epit. nov. 115, 475.
conclērĭcus, ī, m. , clerc avec dʼautres : Aug. Ep. 88, 6.
Nec laicus post pœnitentiamConclericus fiat.