condensus
condensus, dense, close, thick, crowded
Frieze-Dennison Vergil
condēnsus, a, um: (adj.), thick, crowded, close together, 2.517.
con-densus, a, um,
- adj., very dense, close, thick (mostly poet.; most freq. in Lucr.; not in Cic.): condensa contextaque magis (corpora), Lucr. 4, 57: condensa atque arta nubila, id. 6, 466; cf. id. 6, 102: conciliatu, id. 1, 575; 2, 100: agmine, id. 1, 606: acies, Liv. 26, 5, 13: puppes litore, Verg. A. 8, 497: columbae, id. ib. 2, 516: arbor, Plin. 10, 73, 94, § 202; cf.: vallis arboribus, thickly covered, Liv. 25, 39, 1: condensi ruunt, Sil. 14, 639: arma, id. 1, 365.
con-dēnsus, a, um, dicht zusammengedrängt, sehr dicht, terra, Lucr.: columbae, Verg.: acies, Liv.: agmen, Lucr.: vallis condensa arboribus, dicht besetzt mit usw., Liv.
~a, i. spissa, secreta,þicce veloferþeaht
episcopus ‥ hec tam mira ‥ ~issimo populo exponit
tanquam frutices increscentes et ~os
S. Kenelmi ‥, quem quidam in silva ~a occidit
juxta ~um quod Aclea nuncupatur
nec tutum esse ‥ per ~a silvarum ‥ exercitum ducere
predones usque ad silve ~a est persecutus
Domino in serenitate consciencie et hoc in ~is omnium articulorum fidei, virtutum, bonorum operum ‥ vobis dico
post idolatriae luci, quod moraliter interpretatum [sc. est ] ~ae et fuscae cupiditatis, succisionem silvae
condēnsus, (13) a, um, ¶ 1 dont les éléments sont serrés, compact, dense : condensa acies Liv. 26, 5, 13, formation de combat serrée ¶ 2 garni, couvert de : vallis condensa arboribus Liv. 25, 39, 1, vallée couverte dʼarbres, cf. B. Afr. 50 || condensa saltus [gén.] Hier. Is. 10, 34 et abst condensa, ōrum, n. , endroits fourrés, taillis épais : Ambr. Ep. 63, 67.
- 1. dicht (opeengedrongen) [agmen];
- 2. dicht bezet met; ➤ vallis -a arboribus dicht begroeid.
con-dēnsus
adj.,
- dense, close, thick, crowded: acies, L.: puppes litore, V.: columbae, V.: vallis arboribus, thickly covered, L.