condiaconus Save Georges Gaffiot 2016 Du Cange condiaconus, ī, m., der Mitdiakonus, Augustin. epist. 101, 4 u. 110, 1. condĭācŏnus, ī, m. , diacre avec dʼautres : Aug. Ep. 101, 4. CONDIACONUS. S. Augustinus jam Episcopus factus Epistolam 92. novæ edit. inscribit Sancto fratri et Condiacono Cælestino.