condono
condono, to give, present, deliver, surrender, abandon
Could not find condonarent in Logeion dictionaries.
condonarent Verb: imperfect active subjunctive 3rd plural of condono
- Aliquid (aliquem) alicui, to give something to one, to present, deliver up (in good prose; most freq. in Cic.; not in Quint.).
- A In gen.
- 1 Prop.: pallam, Plaut. Men. 4, 2, 94 (664): pateram tibi, id. Am. 1, 3, 38 (536): apothecas hominibus nequissimis, Cic. Phil. 2, 27, 67: omnia certis hominibus (corresp. with dare), id. Agr. 2, 6, 15: facultas agrorum suis latronibus condonandi, id. Phil. 5, 3, 6 Wernsd. N. cr. (cf. Zumpt, Gram. § 661): hereditatem alicui (praetor), to adjudge, id. Verr. 2, 1, 41, § 105.—
- 2 Trop., to give up, surrender, deliver up, sacrifice, devote, bring as an offering: aliquid dicioni, judicio potestatique alicujus permittere et condonare, Cic. Agr. 2, 15, 39: aliquid potentiae alicujus, id. Fam. 5, 18, 2: consuli totam Achaiam, id. Dom. 23, 60: aliquem cruci, Plaut. Rud. 4, 4, 26 (1070): omnes inimicitias rei publicae, Cic. Phil. 5, 18, 50: ne patiamini M. Caelium libidini muliebri condonatum, id. Cael. 32, 78: ut M. Aemilius cum suā dignitate omni ... vanissimae genti condonetur, id. Scaur. 22, 45; cf.: seque vitamque suam reipublicae, Sall. J. 79, 9: suum dolorem ejus voluntati ac precibus, Caes. B. G. 1, 20.—
- B Esp., to give a debt to one, i.e. to remit, acquit from.
- 1 Prop.: pecunias creditas debitoribus, Cic. Off. 2, 22, 78.—More freq.,
- 2 Trop.
- a To pardon, remit an offence: ut crimen hoc nobis condonetis, Cic. Mil. 2, 6: uti Jugurthae scelus condonaretur, Sall. J. 27, 2.—
- b To pardon, refrain from punishing a crime out of regard or favor: meam animadversionem et supplicium, quo usurus eram in eum, remitto tibi et condono, Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 10, 2: alterius lubidini malefacta condonare, Sall. C. 52, 8: tres fratres non solum sibi ipsis, neque his tot ac talibus viris, neque nobis necessariis suis, sed etiam rei publicae condonaveris, Cic. Lig. 12, 36: non sibi ac defensioni suae condonatum esse Oppianicum, id. Clu. 39, 109: datus est tibi ille, condonatus est ille, id. Planc. 31, 75; id. Fam. 13, 73, 2: filium sibi, Liv. 3, 12, 8: unum tot Claudiis deprecantibus, id. 3, 58, 3: Divitiaco fratri (sc. Dumnorigem), Caes. B. G. 1, 20 fin.—
- II Aliquem aliquid or absol., to present one with something (only in the foll. exs.): si quam (rem) debes, te condono, Plaut. Bacch. 5, 2, 24 (1143); so id. Pers. 5, 2, 36 (812): argentum, quod habes, condonamus te, Ter. Phorm. 947: aurum aliquem, Afran. ap. Non. p. 497, 29.—Pass. impers., with acc. of thing: habeo alia multa quae nunc condonabitur, Ter. Eun. 17.
- 1. (weg)geven; overlaten, overdragen [alci hereditatem (als rechter) toewijzen; consuli totam Achaiam];
- 2. opgeven, opofferen [se vitamque suam rei publicae];
- 3. (schulden) kwijtschelden [pecunias];
- 4. (een vergrijp) ongestraft laten, door de vingers zien, vergeven [alci crimen];
- 5. (een schuldige) omwille van iem. anders (dat.) ongestraft laten.
- to give, present, deliver, surrender, abandon: apothecas hominibus: hereditatem alicui, to adjudge. — To remit, acquit of: pecunias creditas debitoribus. — With two accs.: Argentum quod habes, condonamus te, T.: habeo alia multa quae nunc condonabitur, T.—Fig., to give up, render, surrender, deliver up, sacrifice, devote: aliquid dicioni alicuius: huius vitam matris crudelitati: consuli Achaiam: seque vitamque suam rei p., S.: suum dolorem eius voluntati, Cs. — To pardon, remit, overlook, forbear to punish: crimen nobis: uti scelus condonaretur, S.: alterius lubidini male facta, i. e. out of indulgence to, S.: trīs fratres non solum sibi ipsis, sed etiam rei p., i. e. for the sake of: tibi condonatus est ille: filium sibi, L.: Divitiaco fratri (Dumnorigem), Cs.
-
…intellegat, quae civitas queratur proponit ; monet ut in reliquum tempus omnes suspiciones vitet ; praeterita se Diviciaco fratri condonare dicit. Dumnorigi custodes ponit, ut quae agat, quibuscum loquatur scire possit. Eodem die ab exploratoribus certior…
Julius Caesar, Gallic War
-
…; tanti eius apud se gratiam esse ostendit uti et rei publicae iniuriam et suum dolorem eius voluntati ac precibus condonet. Dumnorigem ad se vocat, fratrem adhibet ; quae in eo reprehendat ostendit ; quae ipse intellegat, quae…
Julius Caesar, Gallic War
-
…advorsos habeo. Qui mihi atque animo meo nullius umquam delicti gratiam fecissem, haud facile alterius lubidini male facta condonabam. Sed ea tametsi vos parvi pendebatis, tamen res publica firma erat opulentia neglegentiam tolerabat. Nunc vero non…
Sallust, Catilina
-
…, nihil est quod dicat mihi ; Is ne erret moneo et desinat lacessere. Habeo alia multa quae nunc condonabitur ; Quae proferentur post, si perget laedere Ita ut facere instituit. Quam nunc acturi sumus Menandri Eunuchum postquam…
Terence, Eunuchus
-
…agrariae simulatione atque nomine. sic confirmo, Quirites, hac lege agraria pulchra atque populari dari vobis nihil, condonari certis hominibus omnia, ostentari populo Romano agros, eripi etiam libertatem, privatorum pecunias augeri, publicas exhauriri ,…
Cicero, de Lege Agraria
-
…parte qua hereditatem adiit, socius ex ea qua societatem coiit. quem ad modum suam partem Roscius suo nomine condonare potuit Flavio, ut eam tu non peteres, sic, cum exegit suam partem et tibi integram petitionem reliquit…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…positas tam cito absorbere potuisse. nihil erat clausum, nihil obsignatum, nihil scriptum. apothecae totae nequissimis hominibus condonabantur ; alia mimi rapiebant, alia mimae ; domus erat aleatoribus referta, plena ebriorum ; totos dies potabatur atque…
Cicero, Philippicae
-
…privatos facit ; hos, inquam, agros quos Sulla nemini dedit Rullus non vobis adsignare volt, sed eis condonare qui possident. causam quaero cur ea quae maiores vobis in Italia, Sicilia, Africa, duabus Hispaniis ,…
Cicero, de Lege Agraria
-
…excisa, Locri, Phocii, Boeotii exusti, Acarnania, Amphilochia, Perraebia, Athamanumque gens vendita, Macedonia condonata barbaris, Aetolia amissa, Dolopes finitimique montani oppidis atque agris exterminati ; cives Romani qui in eis locis negotiantur…
Cicero, in Pisonem
-
…videbant ; simul et istum fore tam improbum non arbitrabantur ; saepe appellati pernegaverunt. iste ad arbitrium eius cui condonabat hereditatem ereptam a liberis quam aequum edictum conscripserit, quaeso, cognoscite. CVM INTELLEGAM LEGEM VOCONIAM. quis umquam…
Cicero, in Verrem