condonatio
condonatio, a giving away
condōnātĭo, ōnis, f. [condono],
- a giving away: bonorum possessionumque, Cic. Verr. 1, 4, 12.
condōnātio, ōnis, f. (condono), die Verschenkung, bonorum possessionumque addictio et condonatio, Cic. I. Verr. 12.
alias v mansas ‥ reddere procurat imperialis nostra potestas et ‥ eidem ‥ aecclesiae denuo immolat et nostra ~o
quicquid de debito illo, quod mihi ‥ promiserunt, superfuit remisisse et, ne quidvis inde inposterum contrarietatis emergat, hanc meam ~onem ‥ confirmasse
secunda vice dabit si deprehensus fuerit, xij d. sine aliqua ~one
in xxv carcosiis boum emptis ‥, precium carcosii x s. vj d. cum ~one ij s., in universo xiij li. vj d.
in ~onibus, ix d.
quod ‥ quidam improvide jactarentur nos chartam regiam adeptos fuisse super ~one regie taxe nostre
si culpa tanta est quod non sit digna ~one
requiritur ad ~onem delicti ‥ magna gracia
ut minister ‥ certam peccatorum ~onem denunciet
condōnātĭō, (16) ōnis, f. (condono), donation : Cic. Verr. 2, 1, 12.
condonatio , onis. f. et, v. condono
See an image
See an image
condōnātiō ōnis, f
- condono, a giving away: bonorum possessionumque.