condoceo
con-dŏcĕo, cŭi, ctum, 2,
- v. a., to exercise, train, instruct (very rare; perh. only in the foll. exs.): (milites) equo uti frenato, Auct. B. Afr. 19 dub. (al. condocefecerat or constituerat): Mi. Fac modo, ut condocta tibi sint dicta ad hanc fallaciam. Co. Quin edepol condoctior sum, quam tragoedi et comici, Plaut. Poen. 3, 2, 3 (580) sq.
con-doceo, (cuī), ctum, ēre, I) einüben, einexerzieren, abrichten, Mi. Fac modo, ut condocta tibi sint dicta ad hanc fallaciam. Co. Quin edepol condoctior sum quam tragoedi et comici, Plaut. Poen. 581. – II) mit unterrichten, Augustin. serm. 216, 1. – ➳ Auct. b. Afr. 19, 4 jetzt constituerat.
condŏcĕō, doctum, ēre, tr., dresser, former : Pl. Pœn. 480.