conduco
conduco, to draw together, assemble, collect, gather, unite
Could not find conducti in Logeion dictionaries.
conducti Verb: perfect passive participle neuter genitive singular, Verb: perfect passive participle masculine vocative plural, Verb: perfect passive participle masculine genitive singular, Verb: perfect passive participle masculine nominative plural of conduco
conducti Adjective: masculine genitive singular, Adjective: masculine vocative plural, Adjective: masculine nominative plural, Adjective: neuter genitive singular of conductus
conducti Noun: neuter genitive singular of conductum
- Act., to draw, bring, or lead together, to assemble, collect (class. in prose and poetry).
- A In gen.
- 1 Of persons (esp. freq. of the collecting, assembling of troops in any place): milites de castellis ad castra, Sisenn. ap. Non. p. 514, 7: populum in forum, Varr. ib. p. 274, 20: exercitum in unum locum, Caes. B. G. 2, 2: eo copias omnes, id. B. C. 3, 13 fin.: copias suas, id. B. G. 6, 31 init.; cf. auxilia, Liv. 30, 21, 3; 23, 13, 8: dispersas suorum copias, Tac. H. 4, 71: virgines unum in locum, Cic. Inv. 2, 1, 3: omnis clientes suos eodem, Caes. B. G. 1, 4: milites in unum, Sall. J. 51, 3; cf. Tac. A. 4, 47.—
- 2 Of inanimate objects: vineas, Cic. Phil. 8, 6, 17: nubila, Ov. M. 1, 572 al. —
- B Esp.,
- 1 Intens., to connect, unite, by bringing together, = cogo, colligo.
- a Prop. (so several times in Lucr., elsewhere rare): partes in unum, Lucr. 1, 398; 3, 533; cf. id. 1, 651; 6, 968; Vitr. 8, 1 fin.: cortice ramos, Ov. M. 4, 375: lac, to coagulate, curdle, Col. 7, 8, 1: conducere musculum aut laxare, to contract, Cael. Aur. Tard. 2, 1, n. 8: ubi sunt nervi, interiores conducunt membra, Plin. 11, 37, 88, § 218: vulnera cerā, to close up, Val. Fl. 1, 479 al.—
- b Trop.: propositionem et assumptionem in unum, Cic. Inv. 1, 40, 73; cf. Quint. 5, 14, 9: omnia probra in deorum maledicta, Arn. 4, p. 146: dies adeo conductus, i.e. short, Sol. 22.—
- 2 T. t. of the lang. of business, to hire, take on lease, to farm (correlative of locare; cf. Dig. 19, 2, 1; very freq. and class.).
- a To hire for one's use, to hire, rent, employ; of things: aedes aliquas mihi, Plaut. Merc. 3, 2, 17 (560); Suet. Tib. 35; cf.: domum in Palatio, Cic. Cael. 7, 18; id. Q. Fr. 2, 3, 7: hortum, id. Fam. 16, 18, 2: qui colonus habuit conductum de Caesenniā fundum, id. Caecin. 32, 94: habitationem in annum, Dig. 19, 2, 19: ad certum tempus, ib. 19, 2, 14: insulam, ib. 19, 2, 30: conduxi domum a te, Sen. Ben. 7, 5, 2: nummos, to borrow, Hor. S. 1, 2, 9; cf. pecuniam, Juv. 11, 46.—Esp., of persons: ille qui me conduxit, ubi conduxit, abduxit domum, Plaut. Trin. 4, 2, 11 (853): cocum, id. Ps. 3, 2, 10 (799) and 15; id. Aul. 2, 4, 1 (280): fidicinam, quae cantaret sibi, id. Ep. 2, 3, 10 (315): meretricem, id. Bacch. 5, 1, 11 (1097); cf. id. Am. 1, 1, 131 (283); Nep. praef. § 4; and poet.: torum, Ov. Am. 1, 10, 44: consulem vestrum ad caedem faciendam, Cic. Prov. Cons. 4, 9: praeceptores publice, Plin. Ep. 4, 13, 6: choragum, Suet. Aug. 70: homines, Caes. B. G. 2, 1; so, militem (the Gr. ξενολογεῖν), to hire soldiers, Curt. 3, 1, 1; 3, 9, 2 al.; cf. the foll. subst.—With ut or quin: aliquem uti taceat, to hire, bribe, employ, Cato ap. Gell. 1, 15, 10; cf.: tribus non conduci possim libertatibus, quin, etc., could not be hired, Plaut. Cas. 2, 8, 68 (504); cf.Lucil. ap. Non. p. 274, 21: mercede aliquem, Cic. Off. 2, 6, 22: mercede diurnā conductus, Hor. S. 2, 7, 18: pictorem magno pretio, Cic. Inv. 2, 1, 1.—Subst.
- α conducti, ōrum, m., hirelings, mercenary soldiers, Hor. A. P. 431; Nep. Dat. 8, 2; cf. Liv. 30, 7, 10; 30, 21, 3; 23, 13, 8 al.—Hence, poet.: bella conducta, carried on by mercenary troops, Sil. 5, 196. —
- β conductum, i, n., any thing hired, esp. a house, dwelling, etc., Cic. Clu. 62, 175; Sen. Ben. 7, 5, 3; Petr. 9, 4; Dig. 9, 3, 1; cf.: locati conducti, ib. 19, 2 tit.: actio ex conducto, an action upon a lease or contract, ib. 19, 2, 19, §§ 4 and 8 al.—
- b To undertake any service (building, transportation, the customs, etc.), to contract for, farm: caedundum illum (agnum) ego conduxi, Plaut. Aul. 3, 6, 31 (567); cf.: caedundos agnos, id. Capt. 4, 2, 39 (819): redemptor, qui columnam illam de Cottā conduxerat faciendam, Cic. Div. 2, 21, 47: locare faciendum quod ego conduxeram, Dig. 19, 2, 48; so, mulierem vehendam nave, ib. 19, 2, 19: aliquem docendum, ib. 19, 2, 13, § 3; 13, 6, 19: praebenda, quae ad exercitum opus essent, to undertake the supplies, Liv. 23, 48, 11: vectigalia, to farm, Cic. Att. 1, 17, 9; Liv. 43, 16, 2: tabulas in Italiam portandas, Vell. 1, 13, 4; so, portorium, Cic. Inv. 1, 30, 47 al. —
- II Neutr., to contribute to something by being useful, to be of use or profitable, to profit, serve, etc. (syn.: convenit, utile est; class.; used only in the 3d pers. of the sing. and plur.); constr. with in, ad aliquid, the dat., or absol.
- α With in: quod tuam in rem bene conducat, Plaut. Cist. 3, 4 (634); so, maxime in rempublicam, Sisenn. ap. Non. p. 274, 29: in commune, Tac. A. 2, 38.—
- β With ad: ad ventris victum, Plaut. Capt. 4, 3, 6 (906): ad vitae commoditatem, Cic. Off. 1, 3, 9.—
- γ With dat. (so most freq.): huic aetati non conducit latebrosus locus, Plaut. Bacch. 1, 1, 22 (56): maxime rei publicae, Cic. Prov. Cons. 1, 1; id. Off. 3, 27, 101: neque homini infanti injuste facta conducunt, id. Fin. 1, 16, 52; Col. 9, 1, 3: omnibus, Cic. Rep. 1, 32, 49: tuae laudi, id. Fam. 13, 48: nostris rationibus, id. Att. 1, 1, 2: maxime sibi, Quint. 11, 1, 12: alvo citae (vinum), Plin. 23, 1, 23, § 41: proposito, Hor. A. P. 195 et saep.: imbres non conducunt vitibus, Plin. 17, 2, 2, § 14.—
- δ Absol.: dubitare non possumus. quin ea maxime conducant, quae sunt rectissima, Cic. Fam. 5, 19, 2: conducere arbitror talibus auris tuas vocibus undique circumsonare, id. Off. 3, 2, 5.—Hence, P. a. as subst.; v. I. C. 2. β fin. supra.— Adv.: condūcenter, becomingly, fitly, Gell. 16, 12, 4.
B) um einen Preis an sich bringen, 1) durch Lohn, Sold od. Pacht an sich bringen, mieten, dingen, pachten, a) leb. Wesen: coquum, Plaut: praeceptores publice, Plin. ep.: conducta multitudo, Sall.: conductae operae, Cic.: qui conducti plorant in funere, Hor. – alqm mercede, Cic. (u. so mercede conductus, Caecil. com. fr.: u. homo mercede conductus, Curt.): alqm mercede diurnā, Hor.: alqm nummo, Plaut.: pictorem magno pretio, Cic.: saga pretio conducta, Turpil. com. fr. – m. Ang. wozu? durch ad m. Gerund. od. durch 1. Supin., consulem ad caedem faciendam, Cic. prov. cons. 9: coctum (zum Kochen) ego huc, non vapulatum, dudum conductus fui, Plaut. aul. 457. – durch folg. ut u. Konj. = dazu dingen od. übh. dazu bringen, qui ab eis conducebantur, ut aliquem occiderent, Cic. Rosc. Am. 93: frusto panis conduci potest, vel uti taceat vel uti loquatur, Cato orat. 40. fr. 2 (bei Gell. 1, 15, 10). – bei vorhergeh. Negation durch folg. quin u. Konj., tribus non conduci possum libertatibus, quin ego illis hodie comparem magnum malum, Plaut. Cas. 504 sq.; vgl. ellipt. non edepol conduci possum vitā uxoris annuā (sc. quin deferam pallam ad te), Plaut. asin. 886. – So nun insbes.: α) (als milit. t. t.) als Söldner mieten, homines, Caes.: equites ex Aquitania, Caes.: militem, Curt.: auxilia, Liv.: viginti milia peditum, Liv. – militem ex Peloponneso, Curt.: ex Graecia conductorum tria milia, Curt. – milites Gallos mercede, Liv.: Graeci pedites mercede conducti, Curt. – poet., bella conducta, mit angeworbenen Soldaten geführte, Sil. 5, 196. – β) eine od. als Buhldirne dingen, scortum, Plaut: u. (poet.) torum, Ov.: meretricem totum annum, Plaut. – viduam mercede, Nep.: puellam pretio parvo, Priap. – b) lebl. Ggstde.: α) zur Benutzung auf Zeit mieten, pachten (Ggstz. locare), navem putridam, Caecil. com. fr.: domum, hortum, Cic.: navem, Komik.: telas, Tibull.: nummos, leihen, Hor.: u. so pecuniam, Iuven. – sibi aedes, Plaut.: alci domum Romae, Val. Max.: alci locum, Cic. – fundum de alqo, Cic., ab alqo, ICt.: domum ab alqo, ICt.: raedam ab alqo, Sen. – domum non magno, Cic.: habitationem in annum, ICt. – bes. (als publiz. t. t.) einen Zoll pachten (Ggstz. locare), portorium, Cic.: publica vectigalia c. u. verb. publica vectigalia redimere et c., Liv. – so auch im Zshg. absol., Asiani, qui de censoribus conduxerant, questi sunt in senatu se cupiditate prolapsos nimium magno conduxisse, Cic. – Partic. Perf. subst., conductum, ī, n., das Gemietete, die Mietung, Pachtung (Ggstz. locatum, dah. verb. locatum conductum, Dig. 19, 2 lemm.), extra portam aliquid conducti habere, Cic. Clu. 175. – nachaug. bes. die Mietwohnung, Miete, das Logis, non conductum alcis intrare, Sen.: in conductum accurrere, Petr.: in conducto habitare, ICt.: manere biennio toto in suo conducto, Vulg. – β) zur Ausführung, zur Lieferung gegen Entgelt übernehmen, in Entreprise nehmen (Ggstz. locare), ultro tributa, Liv.: praebenda quae ad exercitum Hispaniensem opus sunt, Liv.: columnam faciendam de alqo, Cic.: alqd molendum, Pompon. com. fr.: tabulas ac statuas in Italiam deportandas, Vell.: servum docendum, ICt. – certo tamen et levi pretio fultura conducitur, Sen. de ben. 6, 15, 7. – m. folg. ut u. Konj., Simonides... victoris laudem cuidam pyctae ut scriberet, certo conductus pretio secretum petit, Phaedr. 4, 15 (25), 4 sqq. – im Zshg. absol., ad conducendum tres societates aderant, Liv. 23, 49, 1: utroque impetrato conduxerunt, ibid. § 3. – 2) etw. durch Kauf an sich bringen = erhandeln, kaufen, agnum caedundum (zum Schlachten), Plaut. aul. 567: pretio magno librum, Gell. 18, 5, 11.
II) v. intr. = συμφέρειν, beitragen, zuträglich-, ersprießlich sein, ea maxime conducunt, quae sunt rectissima, Cic.: conducit nihil, Aur. Vict.: u. (m. Acc. u. Infin. als Subjekt) conducere arbitror talibus aures tuas vocibus undique circumsonare, Cic. – m. Ang. wem? durch Dat., huic aetati non conducit latebrosus locus, Plaut.: et virtute (alter Dat.) tuae et caris conducere chartis, Lucil. fr.: non quomodo ambitioni meae conducere arbitrabar, C. Gracch. fr.: neque homini infanti aut impotenti iniuste facta conducunt, Cic.: quae maxime cum mihi tum etiam rei publicae rationibus putem conducere, Cic.: quae saluti tuae conducere arbitror, Cic.: vinum maxime conducit alvo citae, Plin.: u. (m. Acc. u. Infin. als Subjekt) quod hoc maxime rei publicae conducit Syriam Macedoniamque decerni, Cic.: nostris rationibus maxime conducere videtur Thermum fieri (consulem) cum Caesare, Cic. – m. Ang. wozu? wofür? durch ad od. in u. Akk., alia ad eam rem conducentia, Gell.: quae ad ventris victum conducunt, Plaut.: consultant, ad vitae commoditatem iucunditatemque conducat id necne, Cic.: quod in rem recte conducat tuam, Plaut.: quid in rem publicam suam maxime conducere videretur, Sisenn. fr.: quod in commune conducat loco sententiae proferre, Tac. – ➳ Parag. Infin. Präs. Pass. conducier, Plaut. merc. 663.
I tr., ¶ 1 conduire ensemble (en masse, en bloc), rassembler : omnes clientes obæratosque suos eodem conduxit Cæs. G. 1, 4, 2, il rassembla au même endroit tous ses clients et débiteurs insolvables ; nuntiaverunt exercitum in unum locum conduci Cæs. G. 2, 2, 4, ils annoncèrent quʼon concentrait lʼarmée sur un même point || vineas Cic. Phil. 8, 17, faire avancer les baraques de siège ; Peneus nubila conducit Ov. M. 1, 572, le Pénée forme des nuages (amoncelle des nuages) || réunir en rapprochant : partes in unum Lucr. 1, 397, etc., rassembler ses éléments en un même point (les concentrer) ; cortice ramos Ov. M. 4, 375, réunir deux rameaux sous la même écorce ; vulnera cera Val. Flacc. 1, 479, fermer les blessures dʼun navire avec de la cire ; [fig.] propositionem et assumptionem in unum Cic. Inv. 1, 73, réunir la majeure et la mineure dʼun syllogisme || resserrer, contracter : ignis coria conducit in unum Lucr. 6, 967, le feu contracte le cuir ; interiores nervi conducunt membra Plin. 11, 218, les nerfs intérieurs resserrent les membres ; conduci Col. Rust. 7, 8, 1, se coaguler [lait] ¶ 2 prendre à bail (à louage, à solde), louer : domum Cic. Cæl. 18, louer une maison ; conductum de Cæsennia fundum habere Cic. Cæc. 94, avoir une terre louée de Césennia ; conduxi domum a te Sen. Ben. 7, 5, 2, je tʼai loué une maison || conductis nummis Hor. S. 1, 2, 9, avec des écus pris à bail (empruntés); conducta pecunia Juv. 11, 46, argent emprunté || pictorem magno pretio Cic. Inv. 2, 1, engager un peintre à grands frais ; homines Cæs. G. 2, 1, 4, prendre des hommes à solde, les soudoyer, cf. G. 5, 27, 8 ; 7, 31, 5 ; qui conducebantur, ut aliquem occiderent Cic. Amer. 93, ceux qui étaient embauchés pour tuer qqn ; coctum ego huc, non vapulatum conductus fui Pl. Aul. 457, jʼai été engagé pour faire la cuisine, non pour recevoir des coups || dʼoù conductī, ōrum, m. , gens à gages( Hor. P. 431 ), mercenaires( Nep. Dat. 8, 2 ) ; [poét.] : bella conducta Sil. 5, 196, guerres de mercenaires ¶ 3 [opposé à locare ] se charger dʼune construction (dʼune entreprise) contre rémunération, prendre à ferme, prendre en adjudication : qui columnam illam de Cotta conduxerat faciendam Cic. Div. 2, 47, celui qui avait fait marché avec Cotta pour construire cette colonne ; conducere præbenda quæ ad exercitum opus sunt Liv. 23, 48, 11, prendre en adjudication la fourniture des choses nécessaires à lʼarmée ; Asiam de censoribus Cic. Att. 1, 17, 9, faire marché avec les censeurs pour la ferme des revenus dʼAsie.
II intr., contribuer utilement à qqch., être utile, être avantageux : ea maxime conducunt quæ sunt rectissima Cic. Fam. 5, 19, 2, le plus utile, cʼest le plus juste ; conducere arbitror talibus aures tuas vocibus circumsonare Cic. Off. 3, 5, il est avantageux, je pense, que ces propos retentissent sans cesse à tes oreilles ; nemini injuste facta conducunt Cic. Fin. 1, 52, les actes injustes ne sont avantageux pour personne ; hoc maxime rei publicæ conducit, Syriam Macedoniamque decerni Cic. Prov. 1, cʼest au plus haut point lʼintérêt de lʼÉtat que lʼon décrète lʼattribution des provinces de Syrie et de Macédoine ; ad rem conducere Cic. Off. 1, 9 ; in rem Pl. Cist. 634 ; Tac. Ann. 2, 38, être utile pour qqch.
➳ inf. pass. conducier Pl. Merc. 663.
- 1. samenbrengen, samentrekken, bij elkaar brengen, verzamelen; ➤ exercitum in unum locum ~; eo copias auxiliaque ~; dispersas per urbem cohortes in castra ~; populum in forum ~;
- 2. verbinden [cortice ramos; vulnera cerā];
- 3. in dienst nemen [milites; multitudinem]; — subst. conductī, ōrum m huurlingen;
- 4. huren, pachten [hortum; fundum; nummos lenen];
- 5. (werk) aannemen;
- 6. (Plaut.; Gell.) kopen [agnum]; II. intr. (onpers.) condūcit het is nuttig, het is bevorderlijk (voor iem.: dat.; voor iets: dat.; ad; in m. acc.; m. inf.) [omnibus; nostris rationibus; saluti tuae; ad vitae commoditatem].
帶引。聚集。雇。賃。— lac 酪嬭。— opus faciendum 包工。包攬。— eum ad caedem 賄彼殺人。
Suggest a Translation
See an image
- to draw together, assemble, collect, gather, unite: exercitum in unum locum, Cs.: viginti milia peditum, levy, L.: clientes eodem, Cs.: milites in unum, S.: vineas: cortice ramos, graft, O. — Fig., to unite, combine: propositionem et adsumptionem in unum. — To hire, rent, borrow, employ: navis conducta, T.: in Palatio domum: conductā tellure, V.: nummos, H.: pecuniam, Iu.—To hire, bribe, employ, induce: qui ab eis conducebantur, ut, etc.: vidua mercede conducta, N.: consulem ad caedem faciendam: pictorem magno pretio: operae conductae, hired workmen.—To undertake, contract for, farm: columnam faciendam: praebenda, quae ad exercitum opus essent, to undertake the supplies, L.: siccandam eluviem, Iu. — To contribute to, be of use, be profitable, profit, serve: ad vitae commoditatem: maxime rei p.: neque homini iniuste facta conducunt: proposito, H.: conducere arbitror aurīs tuas circumsonare, etc., that it is useful.
-
…gerantur cognoscant seque de his rebus certiorem faciant. Hi constanter omnes nuntiaverunt manus cogi, exercitum in unum locum conduci. Tum vero dubitandum non existimavit quin ad eos proficisceretur. Re frumentaria provisa castra movet diebusque circiter XV ad…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ad hominum milia decem, undique coegit, et omnes clientes obaeratosque suos, quorum magnum numerum habebat, eodem conduxit ; per eos ne causam diceret se eripuit. Cum civitas ob eam rem incitata armis ius suum exequi conaretur…
Julius Caesar, Gallic War
-
…et levitate animi novis imperiis studebant ; ab non nullis etiam quod in Gallia a potentioribus atque iis qui ad conducendos homines facultates habebant vulgo regna occupabantur ; qui minus facile eam rem imperio nostro consequi poterant. His nuntiis litterisque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…vocant Tempe. Per quae Peneus ab imo effusus Pindo spumosis volvitur undis, deiectuque gravi tenues agitantia fumos nubila conducit summisque adspergine silvis inpluit et sonitu plus quam vicina fatigat. Haec domus, haec sedes, haec sunt penetralia…
Ovid, Metamorphoses
-
…in custodiis habendos, videlicet timens, ne, si Romae sint, aut a popularibus coniurationis aut a multitudine conducta per vim eripiantur. Quasi vero mali atque scelesti tantummodo in urbe et non per totam Italiam sint aut non…
Sallust, Catilina
-
…habebunt, iniusti habebuntur, nullis praesidiis saepti multis afficientur iniuriis. Atque iis etiam, qui vendunt emunt, conducunt locant contrahendisque negotiis implicantur, iustitia ad rem gerendam necessaria est, cuius tanta vis est, ut ne illi…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…gratissima, eoque facio libentius ut eos tibi commendem, quod et tuae laudi, cuius ego fautor sum, conducere arbitror, cum primus in eam insulam quaestor veneris, ea te instituere quae sequantur alii ; quae, ut…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…et adornata comparatio criminis. atque his rebus cum instructum accusatorem filio suo Romam misisset, ipsa paulisper conquirendorum et conducendorum testium causa Larini est commorata ; postea autem quam appropinquare huius iudicium ei nuntiatum est, confestim huc advolavit ne…
Cicero, pro Cluentio
-
…patrem de me quid scripserit nescio, de matre quam pie volueram, inquit ut quam plurimum tecum essem, conduci mihi domum et id ad te scripseram. neglexisti. ita minus multum una erimus. nam ego istam domum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…minus hominem ipsum quam ius commune defensum velitis. Caesenniam possedisse propter usum fructum non negas. qui colonus habuit conductum de Caesennia fundum, cum idem ex eadem conductione fuerit in fundo, dubium est quin, si Caesennia tum…
Cicero, Pro Caecina