confectorarius
confectōrārĭus or confectūrārĭus, ĭi, m. [confector],
- he who slaughters, a butcher, Inscr. Orell. 3672; 4167.
cōnfectōrārius, ī, m. (conficio), der Abtuer = Schlächter, Corp. inscr. Lat. 6, 9278: auch confecturarius geschr., Corp. inscr. Lat. 6, 1690.
cōnfectōrārĭus, ĭī, m. , tueur [de porcs] : CIL 6, 9278.