confectura
confectūra, ae, f. [conficio],
- a making, preparing (post-Aug. and rare): mellis, Col. 9, 14, 5: chartae, Plin. 13, 12, 23, § 75: caerulei, id. 33, 13, 57, § 162.
cōnfectūra, ae, f. (conficio), die Verfertigung, Zubereitung, mellis, Col. 9, 14, 5: chartae, Plin. 13, 75: caerulei, Plin. 33, 162.
cōnfectūra, æ, f. (conficio), confection, préparation : Col. Rust. 9, 14, 5 ; Plin. 1, 31 ; 13, 75, etc.
In illa vero Confectura capti fuerunt viri nominati, etc.Utitur rursum ann. 1208. Vide Disconficere.