confectrix
confectrix, īcis, f. [confector, II.],
- that which destroys, a destroyer: vetustas, Lact. 7, 11, 5 (after a passage of Cicero).
cōnfectrīx, trīcis, f. (Femin. zu confector), I) die Bereiterin, vis illa voluptatis c. commixtrixque seminum, Iulian. b. Augustin. c. Iul. op. imperf. 5, 11 in. – II) die Zerstörerin, c. rerum omnium vetustas, der alles zerstörende Zahn der Zeit, Lact. 7, 11, 5.
cōnfectrīx, īcis, f. , fabricante [au fig.] : Aug. Imp. Jul. 5, 11 || destructrice : Lact. Inst. 7, 11, 5.