congruentia
congrŭentĭa, ae, f. [congruo],
- agreement, harmony, congruity, symmetry (post-Aug. and very rare): morum, * Suet. Oth. 2: (corporis), with aequalitas, Plin. Ep. 2, 5, 11: pronuntiandi, Ap. Apol. p. 283, 15 al.
congruentia, ae, f. (congruo), die Übereinstimmung, Gleichförmigkeit, Harmonie, Symmetrie, Proportion, congruentia aequalitasque membrorum, Plin. ep. 2, 5, 11: c. morum, Suet. Oth. 2, 2: c. partium, Augustin. de civ. dei 22, 20: c. pronuntiandi, Apul. apol. 15.
~ia,gerisnessa
[creationis ] causa totalis et distincta fuit voluntas sapientissimi, secunda fuit ~ia rerum
polo bino dans congruenciam
ut ~iam binarii cum unitate servemus
librum in tres partes distinximus suasque eisdem partibus ~ias proprias sigillatim apposuimus, ut plene cognito singularum compendio ipsum ‥ consequenter lectores nostri ‥ perfecte comprehenderent totum
congrŭentĭa, (15) æ, f. (congruens), accord, proportion, rapport, conformité : congruentia æqualitasque membrorum Plin. Min. Ep. 2, 5, 11, la proportion et la régularité des membres ; congruentia morum Suet. Oth. 2, 2, conformité de caractère ; congruentia pronuntiandi Apul. Apol. 15, 9, la correction du débit.
Villam quæ dicitur Torrante, et Alamannis villa, et pro Congruentia Ecclesiæ suæ territorium a Petrasita usque super sua claustra.
Prima petia est in vocabulo S. Silvestri, sunt modiola sex, habet fines ex utraque parte Congruum de prædicta nostra Ecclesia.