About Report a problem

Menu

conjugalis

conjugalis [CL] , conjugal. b (as sb. pl.) married persons. 9‥ ~is, gemæclic WW; ut ipsa sibi ~i teda copulanda traderetur G. Mon. II 11; propter uxoris absentiam ‥ et ~is thori carentiam Gir. PI I 20 p. 133; c1218 quod prohibitio copule ~is quartum consanguinitatis ‥ gradum ‥ non excedat Conc. Syn. 89; 1287 studeant mariti ‥ uxores suas diligere eisque debitum reddere ~e Ib. 999; Ockham Pol. I 69 (v. compati 4b); 1397 Isabella M. denegat opera ~ia Willelmo M. marito suo et male tractat eundem Vis. Heref. II 449.  b conjuges vel ~es, gesinhiwan Ælf. Sup..

Saved

Recent