About
Menu

conjuratus

conjūrātus, (13) a, um, part. de conjuro, lié par serment, conjuré : Ov. M. 5, 150 ; 12, 6 ; testes conjurati Cic. Font. 21, témoins ligués ensemble || pl. pris substt  : conjurati Cic. Cat. 4, 20, etc., conjurés || v. conjuro.

Saved

Recent