conquassatio
conquassatio, a shattering, disturbance
conquassātĭo, ōnis, f. [conquasso],
- a severe shaking, a shattering: conquassatio et perturbatio totius valetudinis corporis, Cic. Tusc. 4, 13, 29.
conquassātio, ōnis, f. (conquasso), sie Erschütterung = die physische Zerrüttung, totius valetudinis corporis, Cic. Tusc. 4, 29: conquassatio aut diruptio, Cass. Fel. 1. p. 132, 6.
conquassātĭō, ōnis, f. (conquasso), ébranlement : valetudinis corporis Cic. Tusc. 4, 29, altération de la santé.
conquassātiō ōnis, f
- conquasso, a shattering, disturbance: valetudinis corporis.