consequus
consĕquus, a, um, adj. [consequor],
- following (ante- and post-class.): pars paginae, Sid. Apol. 7, 14: ratione, Claud. Mam. Stat. An. 2, 9 fin.—* Adv.: consĕ-qŭē redeunt ex ordine certo, Lucr. 5, 679 Lachm. N. cr.
cōnsequus, s. cōnsecuus.