consentivus Save Georges Gaffiot 2016 cōnsentīvus, a, um (consentio), zustimmend = bejahend, subst., cōnsentīva, ae, f., die Bejahungspartikel (Ggstz. negativa), Donat. Ter. Andr. 1, 2, 34. cōnsentīvus, a, um, affirmatif : Don. Andr. 205.