consertio
consertĭo, ōnis, f. [2. consero],
- a joining together: verticum, Arn. 3, p. 107.
cōnsertio, ōnis, f. (consero), die Zusammenfügung, Arnob. 3, 13.
cōnsertĭō, ōnis, f. (consero 2), assemblage, réunion : Arn. 3, 13.