consentiens
consentiens, agreeing, accordant, unanimous
cōnsentĭēns, (12) tis, v. consentio.
cōnsentiēns entis, abl.tī or te, adj.
- P. of consentio, agreeing, accordant, unanimous: senatus: rerum cognatio: hominum consentiente auctoritate contenti: clamore consentienti pugnam poscunt, L.