consponsor
consponsor, a joint surety
con-sponsor, ōris, m.
- A joint surety, Cic. Fam. 6, 18, 2; id. Att. 12, 17.—
- II One who binds or obligates himself to something ( = conjurator), acc. to Fest. p. 59, 7 Müll.
cōnspōnsor, ōris, m., a) der feierlich mit angelobt, Paul. ex Fest. 59, 7: Plur., Gloss. IV, 333, 44 u. 60. – b) der Mitbürge, Cic. ep. 6, 18, 3; ad Att. 12, 17.
cōnspōnsŏr, ōris, m. , celui qui est caution avec dʼautres : Cic. Fam. 6, 18, 3 || conjuré : P. Fest. 59, 7.
cōn-spōnsor ōris, m
- a joint surety.