conspurco
con-spurco, no perf., ātum, 1, v. a.,
- to defile, pollute (rare): omnia taetro sapore, * Lucr. 6, 22: (juvenem) per vim, Suet. Ner. 35; Col. 8, 3 fin.; Tert. Idol. 1.
cōn-spurco, āvī, ātum, āre, besudeln, verunreinigen, Lucr., Suet. u.a.
cōnspurcō, (15) āvī, ātum, āre, tr., salir, souiller : Lucr. 6, 22 ; Col. Rust. 8, 3, 9 ; Suet. Nero 35, 4.