consputo
consputo, to spit upon, insult grossly
con-spūto, no perf., ātum, 1, v. freq. a. [conspuo],
- to spit upon in contempt (very rare): nostros coeperunt Clodiana, * Cic. Q. Fr. 2, 3, 2: maledictus et consputatus, etc., Tert. adv. Jud. 14; id. Idol. 1.
cōn-spūto, (āvī), ātum, āre (Inchoat. v. conspuo), jmd. anspucken, als Zeichen der höchsten Verachtung (wie καταπτύειν τινός), alqm, Cic. ad Q. fr. 2, 3, 2. Tert. de idol. 1.
cōnspūtō, (16) āvī, ātum, āre, fréq. de conspuo, tr., couvrir de crachats : Cic. Q. 2, 3, 2.
cōnspūtō —, ātus, āre, freq.
- conspuo, to spit upon, insult grossly: nostros.