contestatio
contestātĭo, ōnis, f. [contestor].
- A jurid. t. t., an attesting, proving by witness, testimony: suprema testamenti, Dig. 28, 1, 20, § 8; cf.: verbum (testamentum) compositum a mentis contestatione, Gell. 6, 12, 2: litis, a formal entering of a suit in law, by calling witnesses, Gai inst. 3, 180 sq.; Dig. 3, 3, 40, § 3; 24, 3, 22, § 5; Cod. Just. 3, 9: de litis contestatione.—
- B Out of the circle of judicial proceedings, attestation, conclusive proof: in tam miserā atque maestā publicae injuriae contestatione, Gell. 10, 3, 4.—*
- II An earnest entreaty: petivit tamen a me pater maximā contestatione, ut, etc., * Cic. Corn. 1 Fragm. 5 B. and K.
contēstātio, ōnis, f. (contestor), I) das feierliche Anrufen zum Zeugen, prägn. = die unter Anrufung von Zeugen aufgestellte Behauptung, mentis, Gell. 7 (6), 12, 2: misera iniuriae publicae, Gell. 10, 3, 4: publica, Schol. Iuven. 9, 83. – od. getroffene Bestimmung, suprema, letztwillige Bestimmung (eines Testators), ICt. – od. ausgesprochene inständige Bitte, Beschwörung, Cic. orat. 1. pro Cornel. fr. 5 (Müller fr. 10 liest contentione). – II) insbes., c. litis, die förmliche Einleitung des Prozesses durch Herbeirufung der Zeugen, Gaius inst. 3, 180 u.a. ICt.
canonici Menevenses coram ‥ sedis apostolice legato Londoniis per litis ~onem aut sinodalem proclamationem contra archiepiscopum ‥ factam interruperunt prescriptionem
in secundo [libro tractatur ] de litis ~one et de hiis que antecedunt sententiam
que relatio reprobata est a domino papa, eo quod non facta est in causa litis ~o
si ipse petens erraverit, poterit ‥ errorem revocare ‥ usque ad litis ~onem, sc. quousque fuerit precise responsum intentioni petentis
iste precedunt ~onem
iste †procedunt †lites [? l. litis ] †~onum [? l. ~onem ]
neque scienciam discernimus ipsius animum ad lites impetere qui prius factam ~onem citra optatum in causa conquiescere non intendit
quid ad hanc ~onem ejus [sc. Samuelis; cf. ] respondit auditor?I Reg. xii 1–3
te sub ~one divini nominis interpello
contestātĭō, ōnis, f. (contestor), ¶ 1 attestation, affirmation fondée sur des témoignages : Gell. 10, 3, 4 || contestatio litis, ouverture dʼun débat judiciaire [par lʼappel des témoins] : Gaius Inst. 3, 180 ; Dig. 3, 3, 40 ¶ 2 [fig.] prière pressante, vives instances : Cic. Fr. A 7, 10 [le texte consulté de Müller porte cependant contenio ].
- 1. verklaring (onder aanroeping v. getuigen), getuigenis [litis begin v.e. proces];
- 2. plechtige verzekering.
Litiscontestation. Occurrit in Stat. ann. 1367. tom. 7. Ordinat. reg. Franc. pag. 706. art. 8.
Nocturno silentio in civitatis loco,Contestationem posuit in ejus crimine loquentem.
Si expositus ante Ecclesiam cujuscumque fuerit miseratione collectus, Contestationis ponat epistolam.Id est, qua testatur se eum collegisse. Anastasius in S. Hormisda :
Portantes epistolas confortatorias fidei, et Contestationes secretas numero 19. etc.
Pontifex ponit manum super caput ejus, et dicit unam orationem in modum Collectæ, alteram in eo modulamine, quo solet Contestatio cantari.Gregorius Turon. lib. 2. de Miracul. S. Martini cap. 14 :
Cumque nos rite sacrosancta solennia celebrando Contestationem de Domini virtutibus narraremus, etc.
Contestatio, Vere dignum et justum est,
quotiescumque pugnas Sanctorum recolimus.
Contestatioidem sonat quod
Præfationem, seu Orationem quæ Canoni præmittitur, qua disponitur Sacerdos et populus ad tremendorum mysteriorum confectionem, quod, ut est in alio Codice Thuano,
. Ita etiam in veteri Liturgia, apud Cardinal. Bona lib. 1. Rerum Liturgicar. cap. 12. n. 5. PræfatioContestetur Sacerdos fixam ac veram professionem populi, id est, gratias referre Deo dignum esse
appellatur. Eumdem vide lib. 2. cap. 10. n. 1. et in lib. 3. Sacrament. Eccles. Rom. cap. 106. in Missali Gothico pag. 270. 288. quo spectant ista Gennadii de Scriptorib. Eccles. in Musæo :Contestatio Missæ
Annales Francor. Fuld. ann. 888 :Quid Paschale epulum ? nam certe jugiter omni Pascha die cunctis Ecclesia prædicat oris, Contestans Domini mortem cruce, de cruce vitam Cunctorum.
Salubri utens consilio,Papias :Contestans se malle suum regnum gratia cum Regis pacifice habere, quam ulla jactantia contra ejus fidelitatem superbire.