convivo
Could not find conuiuenti in Logeion dictionaries.
conuiuenti Verb: present active participle masculine ablative singular, Verb: present active participle feminine ablative singular, Verb: present active participle neuter ablative singular, Verb: present active participle masculine dative singular, Verb: present active participle feminine dative singular, Verb: present active participle neuter dative singular of convivo
con-vīvo, vixi, 3, v. n. (post-Aug.).
- To live with: avaro, Sen. Ep. 104, 20: gladiatoribus, Lampr. Comm. 2: MECVM, Inscr. Marm. Pisaur. p. 42, n. 94; cf. Inscr. Marini Atti, p. 38.—
- II For convivor, to eat, feast, or banquet together, Quint. 1, 6, 44: cum aliquo, id. 5, 9, 14; 7, 3, 31 al.
convīvo, āre, v. convivor init.
1. con-vīvo, vīxī, vīctum, ere, I) mit jmd. zusammen-, zugleich leben (Ggstz. commori), absol., Sen. contr. 9, 6 (29), 15; de ben. 1, 12, 2; ep. 104, 21. Vulg. 2. Cor. 7, 3 u. 2. Tim. 2, 11: cum alqo, Iustin. 36, 2. 15. Corp. inscr. Lat. 3, 2525 (qui convixxit (so!) mecum): alci (mit jmd.), Sen. ep. 104, 20. Lampr. Commod. 2, 9. Cael. Aur. acut. 3, 15, 120. – II) zusammen-, miteinander speisen (Ggstz. combibere), absol., Sen. ep. 123, 15. Quint. 1, 6, 44 u. 7, 3, 31: cum alqo, Quint. 5, 9, 14. Vulg. Sirach 13, 6.
2. convīvo, āre, akt. Nbf. v. convivor, Enn. sat. 1. Titin. com. 89. Pompon. com. 85. Petron. 57, 2. Auct. itin. Alex. 53 (118).
See: convivare
See: convivere
1 convīvō, āre, Enn. d. Non. 474, 23 ; Petr. 57, 2, c. convivor.
2 convīvō, (14) vīxī, vīctum, ĕre, intr., vivre avec, ensemble : Sen. Rhet. Contr. 9, 6, 15 ; cum aliquo Tert. Idol. 14, ou alicui Sen. Ep. 104, 20, vivre avec qqn || manger ensemble : Quint. 1, 6, 44 ; cum aliquo Quint. 5, 9, 14.
- 1. samenleven met;
- 2. samen eten met.
convivo , as, are. et, v. convivor
See an image
See an image