convomo
convomo, to bespew, vomit upon
con-vŏmo, ĕre,
- v. a., to bespew, vomit upon (perh. only in the foll. exs.): mensas hospitum, * Cic. Phil. 2, 30, 76: maritum, * Juv. 6, 101.
con-vomo, ere, bespeien, mensas hospitum, Cic. Phil. 2, 75: maritum, Iuven. 6, 101.
convŏmō, (15) ĕre, tr., vomir sur : Cic. Phil. 2, 75 ; Juv. 6, 101.
con-vomō —, —, ere,
- to bespew, vomit upon: mensas: maritum, Iu.