convador
con-vādor, ātus, 1,
- v. dep., to bind one to appear in court by giving surely; facete: ubi tu es, qui me convadatus Veneriis vadimoniis, cited me to the court of Venus, i.e. made an appointment with me, Plaut. Curc. 1, 3, 5 (162).
con-vador, ātus sum, ārī, jmd. zum Termine fordern, scherzh., ubi tu es, qui me convadatust Veneriis vadimoniis? der zum Termine vor der Venus (= zu einem Stelldichein) mich bestellt, Plaut. Curc. 162.
convădor, (16) ātus sum, ārī, tr., citer à comparaître : [= donner rendez-vous] Pl. Curc. 161.