conus
conus, a cone
Frieze-Dennison Vergil
cōnus, ī, m.: a cone; the metallic point or apex of a helmet, 3.468.
cōnus, i, m., = κῶνος, a cone.
- I In gen., Lucr. 4, 430 and 432; Cic. N. D. 1, 10, 24; 2, 18, 47 al.—
- II Esp., of conical bodies,
- A The apex of a helmet, Verg. A. 3, 468; Ov. M. 3, 108; Plin. 10, 1, 1, § 2; cf. Isid. Orig. 18, 14, 2.—
- B The cone of the cypress, Col. 6, 7, 2.—
- C A kind of sundial, Vitr. 9, 8, 1.
cōnus, ī, m. (κῶνος), der Kegel, I) eig.: coni acumen, Lucr.: coni forma, Cic. – II) übtr.: A) (= φάλος, später κῶνος) ein kegelförmiger Bügel am Helm, an dessen Spitze der Helmbusch eingelassen war (vgl. Isid. 18, 14, 2), der Kegel, Verg. u. Plin. – B) als Frucht, der Zapfen, cupressinus, Col. 6, 7, 2. – C) eine Art Sonnenuhr, Vitr. 9, 8 (9), 1.
conon est figura que ab amplo in angustum finit
tunc ‥ ~us umbre terre cadet super corpus lune
ut flammantis pyrae cacumina ‥ sperae apicem xxx cubitis in ~um praecellerent
in ~um,on heannesse
[ignis stellaris ] ad formam ‥ exterioris ignis, si talis [sc. peremptorius ] esset, se accomodaret atque in ~um surgeret
punctus ‥ describit unum latus trigoni a basi usque ad ~um
radii ‥ semper in pupille medio sive centro tanquam in ~o angulariter uniuntur
a singulis partibus rei vise confluunt linee, que faciunt pyramidem cujus ~us est pupilla et basis in re visa
a quolibet puncto corporis solaris super quamlibet partem terre ei objectam exeunt pyramidaliter radii, facientes triangulum cujus ~us est in corpore solari et basis illa pars terre in quam descendunt(
~us brevioris pyramidis fortius operatur, ‥ quia minus distat ab agente
in obtusioribus [pyramidibus ] radii ad ~os se intersecant ad obtusiorem angulum
~us,helmes byge
nec pigebat regem ‥ per flumen ‥ preire, quo pene ad galee ~um demergebatur
nec galea caput in ~um erecta ‥ tuetur
exue parmam / et galee conum
sub galee conis furit hic feritate leonis
hic ~us,a crest
caput domini sui quassando cum capulo letale vulnus in ~o ejus inflixit
tantum ~o capitis quassato in modum regie corone victor occubuit
dilatata est inflatura ‥ ut vix virge ~us emineret
sic a ~o cordis tamquam a radice et puncto existente influunt omnes virtutes ad universas partes corporis
semper tecta facie usque ad ~um nasi ‥ est humiliter incedendum
latitudo capucii habitus nostri non transeat a lateribus ~um juncture humerorum(
nemoris dum scanderet alta, / caederet ut pecori arboreo de pabula cono
lapidem in ~o capitis orientalem versus austrum posuit comes Leycestrie Robertus, offerens operariis super lapidem xl m.
ut ‥ paries finalis ‥ cubiculi perpendiculariter in ~um ascendat ad supremum cubiculum ampliandum
cōnus, (14) ī, m. (κῶνος), ¶ 1 cône : Lucr. 4, 430 ; Cic. Nat. 1, 24 ¶ 2 [fig.] sommet dʼun casque : Virg. En. 3, 468 || pomme de cyprès : Col. Rust. 6, 7, 2 || sorte de cadran solaire : Vitr. Arch. 9, 8, 1.
- 1. kegel;
- 2. kegelvormig voorwerp, o.a.: (a) bovenste stuk v.e. helm; (b) zonnewijzer; (c) dennenappel.
Ascendendo in recta linea versus campum de quatuor acris a Cono illius campi usque ad, etc.Charta Hugonis de Chalancone ann. 1313. in Chartul. S. Martini Pontisar. :
A Cono seu bouto domus dicti Rectoris usque ad aliud Conum granchiæ et jardini de suo conquestu.Charta Philippi Regis Francorum ann. 1328. ex eodem Chartulario :
Domus sita in Cono vici de Bello-Burgo.Vita B. Coletæ tom. 1. Martii pag. 588 :
Cujus fasciæ seu mappæ Conos seu terminos duæ mulieres trahebant una hinc, altera illinc.Joannis Iperii Chronicon S. Bertini apud Marten. tom. 3. Anecd. col. 592 :
Sepultus fuit in septemtrionali Cono claustri juxta introitum capituli.Acta SS. Junii tom. 1. pag. 86. de S. Wistano :
Et caput Domini sui quassantes, cum capulo letale vulnus in Cono ejus infixit. i.e. vertice.
Cuneus monetalis, Coin. Leges Ethelredi Regis cap. 36 :
Eos etiam qui Conos faciunt in occultis, et vendunt falsariis pro pecunia, et incidunt monetam alterius mundam, etc.Vide Cuneus.
Instrumentum pistorium, in Vocabulario Sussannæi.
cōnus ī, m
- , κῶνος, a cone: coni forma.— The apex of a helmet, V.