contusio
contūsĭo, ōnis, f. [contundo], a crushing, breaking, battering, bruising (rare).
- I In gen.: olivae, Col. 12, 47, 3: falcis hebetioris, Plin. 17, 24, 37, § 227.—
- II In medic. language, a bruise, contusion, Scrib. Comp. 101; 165 et saep.
contūsio, ōnis, f. (contundo), I) das Zerstoßen, Zerdrücken, Zerquetschen, falcis hebetioris, Plin. 17, 227: olivarum, Col. 12, 49, 3. – II) als mediz. t. t., die Quetschung, Kontusion, Scrib. 101 u.a. Vgl. Gloss. ›contusio,θλάσμα‹.
dum ‥ crebris palmarum ~onibus [v. l. contunsionibus ] exalaparetur
contunsionibus,slægum
[clericus ] atrocissima verberum ~one defatigatus
vulnus ‥, si accidit ‥ secundum longitudinem et ejus numerus non fuerit multus, vocatur scissura; et, si ejus numerus fuerit multus, vocatur ~o
contūsĭō, ōnis, f. (contundo), ¶ 1 action dʼécraser, de meurtrir : Plin. 17, 227 ; Col. Rust. 12, 49, 2 ¶ 2 contusion : Scrib. Comp. 101.