coquinator
coquinātor, ōris, m. (coquino), der Koch, Gloss. II, 574, 11.
Quælibet galearum habet unum Coquinatorem, qui semel in die pro gente galeæ coquinare tenetur, etc.Utitur et cap. 20.
Cum viderint Fratres Coquinatores opus esse, ut bulliantur scutellæ propter adipem, dent eas Cellerario ... et faciat eas abluere, et iterum reddant eas Coquinariis.