coquo
coquo, to cook, prepare by cooking, bake, boil, roast, parch, steep, melt, heat
- I Lit.: cenam, Plaut. Aul. 3, 2, 17 (431); id. Ps. 3, 2, 7 (796): cottidie sic cena ei coquebatur, ut, etc., Nep. Cim. 4, 3: cibum, Lucr. 5, 1102; cf. cibaria, Liv. 3, 27, 3; 29, 25, 6; 44, 32, 11; 44, 35, 13 al.: qui illa coxerat, Cic. Tusc. 5, 34, 98: quae coxerat aere cavo, Ov. M. 4, 505: dulce dedit, tostā quod coxerat ante polentā, cooked from parched malt, id. ib. 5, 450: humana exta, Hor. A. P. 186: (pavonem), id. S. 2, 2, 28: aliquid ex oleo, in oil, Cels. 5, 177; so, aliquid ex aceto, Scrib. Comp. 252. —Absol.: si nusquam coctum is, quidnam cenat Juppiter? Plaut. Ps. 3, 2, 56 (845): in nonum diem solet ire coctum, id. Aul. 2, 4, 46 (325); 3, 2, 15 (429): coquendo sit faxo et molendo, Ter. Ad. 847.—
- B Subst.
- 1 coctum, i, n., cooked food: quid tu, malum, curas, utrum crudum an coctum edim? Plaut. Aul. 3, 2, 16 (430) Ussing: ne quid in popinas cocti praeter legumina aut olera veniret, Suet. Ner. 16.— Plur.: cocta vendere, Suet. Claud. 38.—
- 2 cocta, ae, f., water boiled, and cooled by ice; a decoction, Mart. 2, 85, 1; cf. Plin. 19, 4, 19, § 55; Suet. Ner. 48.—
- II Transf.
- A To prepare by fire, to burn, parch, etc.: laterculos, Cato R. R. 39, 2: calcem, id. ib. 38, 1 sq.: carbonem, id. ib. fin.: locum sol, Varr. R. R. 3, 14, 2; cf.: glaebas maturis solibus aestas, Verg. G. 1, 66: cocta ligna, dried, hardened by drying, Dig. 32, 1, 55, § 7: coctus agger, i. e. built of bricks, Prop. 3 (4), 11, 22: rosaria cocta matutino Noto, dried up, parched, id. 4 (5), 5, 62; cf.: at vos, praesentes Austri, coquite horum obsonia, Hor. S. 2, 2, 41: aurum cum plumbo, Plin. 33, 3, 19, § 60: aera fornacibus, Luc. 6, 405.—
- B To ripen, make mature: arbores sol ac luna, Varr. R. R. 1, 7, 4: uvas, id. ib. 1, 54, 1; cf. vinum, Plaut. Trin. 2, 4, 125 (526); and: mitis vindemia, Verg. G. 2, 522: poma (with matura), Cic. Sen. 19, 71: fructus solibus, Plin. 12, 5, 11, § 23: messem, Mart. 10, 62 al.—
- C = concoquo, to digest: cibus confectus jam coctusque, Cic. N. D. 2, 55, 137; 2, 54, 136 (but in these passages Madv. ad Cic. Fin. 2, 20, 64, would read concoquo, denying that coquo ever means to digest; cf. Spald. ad Quint. 8, 4, 16); Lact. Opif. Dei, 14, 5; cf.: balineae ardentes, quibus persuasere in corporibus cibos coqui, Plin. 29, 1, 8, § 26: plerique ... bubulum coquunt, Cels. 4, 5, § 27; 4, 18, § 4.—
- III Trop. (in the poets and prose writers after the Aug. per.).
- A To elaborate something in mind, to consider, to think, meditate upon, contrive, plan: quicquid est, incoctum non expromet; bene coctum dabit, Plaut. Mil. 2, 2, 55 (210): bene cocto, condito, sermone bono, Lucil. ap. Cic. Att. 13, 52, 1; cf. Cic. Fin. 2, 8, 25; cf.: consilia secreto, Liv. 2, 36, 2: bellum, id. 8, 3, 2: trucem invidiam, Stat. Th. 2, 300: iras cum fraude, Sil. 7, 403: Latio extrema coepta, id. 10, 431.—
- B To vex, harass, torment, disturb the mind: egomet me coquo et macero et defetigo, Plaut. Trin. 2, 1, 3 (225): si quid ego adjuero curamve levasso, quae nunc te coquit et versat in pectore fixa, Enn. ap. Cic. Sen. 1, 1; cf.: si sollicitudo oratorem macerat et coquit, Quint. 12, 10, 77: quos ira metusque coquebat, Sil. 14, 103: quam ... Femineae ardentem curaeque iraeque coquebant, Verg. A. 7, 345.—Hence, Ital. cuocere; Fr. cuire.
- —Hence, coctus, a, um, P. a. (acc. to III. A. supra), well considered, well digested: bene coctus sermo, Lucil. ap. Cic. Att. 13, 52, 1.—Transf., of persons: hodie juris coctiores non sunt, qui lites creant. Quam, etc. (alluding to the double meaning of jus), better skilled in, etc., Plaut. Poen. 3, 2, 9 (586).
➳ formes trouvées dans les mss : quoquo, coco.
- 1. koken, bakken, bereiden [cenam; liba in foco; panem; medicamenta];
- 2. (doen) branden, smelten;
- 3. doen verdrogen, uitdrogen; ➤ flumina cocta; glaebas ~; robur coctum door vuur gehard hout; agger coctus uit bakstenen opgetrokken;
- 4. onder invloed v.d. zon doen rijpen [uvas; messem; poma cocta rijp];
- 5. verteren [cibum];
- 6. (metaf.) broeden op, zinnen op (m. acc.) [consilia; bellum];
- 7. verontrusten, beangstigen, kwellen; ➤ cura, quae nunc te coquit (Enn.); me coquo.
煮。治庖。 銷化。— bellum 暗備干戈。Sol coquit fructus 日晒熟各果。Coquit me cura 此事使吾罣念。
Suggest a Translation
See an image
- COC-, to cook, prepare by cooking, bake, boil, roast, parch, steep, melt, heat: cena ei coquebatur, N.: cibaria, L.: coctus cibus, S.: venena, L.: aere cavo, O.: liba in foro, O.—To burn, parch, bake, dry up: glaebas solibus, V.: flumina, V.: obsonia (i. e. putrefacite), H.: cruor coquitur veneno, O.—To ripen, make mature: mitis vindemia, V.: poma cocta. — To digest: cibus confectus iam coctusque.—To prepare by fire: Telum solidum robore cocto, firedried, V.: rastra, to forge, Iu.—Fig., to elaborate, think out, mature, plan: consilia secreto, L.: bellum, L.— To vex, harass, disquiet, disturb: quae (cura) nunc te coquit, Enn. ap. C.: quam irae coquebant, V.
-
…agebat. itaque et edit et bibit ἀδεῶς et iucunde, opipare sane et apparate nec id solum sed bene cocto et condito sermone bono et, si quaeris, libenter. praeterea tribus tricliniis accepti οἱ περὶ αὐτὸν valde copiose…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…quas lapsus cibus in hoc ipso loco in eam venam quae cava appellatur confunditur perque eam ad cor confectus iam coctusque perlabitur ; a corde autem in totum corpus distribuitur per venas admodum multas in omnes partes corporis pertinentes. Quem…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…consumptus ignis exstinguitur, et quasi poma ex arboribus, cruda si sunt, vix evelluntur, si matura et cocta, decidunt, sic vitam adulescentibus vis aufert, senibus maturitas ; quae quidem mihi tam iucunda est, ut…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…Cato Maior de Senectute O Tite, si quid ego adiuero curamve levasso quae nunc te coquit et versat in pectore fixa, ecquid erit praemi licet enim mihi versibus isdem affari te, Attice, quibus…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…sint plenissimae, nec me scire ubi sint ; molestissime autem fero, quod te ubi visurus sim nescio ; coque ad te tardius scripsi, quod cotidie te ipsum exspectabam, cum interea ne litteras quidem ullas accepi, quae…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…cogit et confundit, ut facile et calore, quem multum habet, et terendo cibo et praeterea spiritu omnia cocta atque confecta in reliquum corpus dividantur. in pulmonibus autem inest raritas quaedam et adsimilis spongiis mollitudo ad hauriendum spiritum…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…enim quicquam ingenuum habere potest officina. Minimeque artes eae probandae, quae ministrae sunt voluptatum Cetárii, lanií, coqui, fartóres, piscatóres, ut ait Terentius ; adde hue, si placet, unguentarios, saltatores totumque ludum…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…cenavisset Dionysius, negavit se iure illo nigro, quod cenae caput erat, delectatum. tum is qui illa coxerat minime mirum ; condimenta enim defuerunt. quae tandem inquit ille. labor in venatu, sudor, cursus ad…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…cenent omnis libenter cenare, qui libenter, non continuo bene. semper Laelius bene. quid bene dicet Lucilius cocto, condito, sed cedo caput cenae sermone bono, quid ex eo si quaeris, libenter ; veniebat enim…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…defluit, scoria extra fornaces, flos supernatat, diphryges remanent. quidam tradunt in fornacibus globos lapidis, qui coquatur, feruminari, circa hunc aes fervere, ipsum vero non percoqui nisi tralatum in alias fornaces, et esse…
Pliny the Elder, Natural History