crepatura
crĕpātūra, ae, f. [crepo],
- a fissure, crack (late Lat.): parietum, Schol. Juv. 3, 196.
crepātūra, ae, f. (crepo no. I, 2), der Knack = der Riß, die Spalte, crepaturae parietum, Schol. Iuven. 3, 196.
signa leonine: ‥ fissura labrorum et ~a cutis
~a [cognoscitur ] ex exitu intestini
causa rupture vel ~e est exterior aut interior
crĕpātūra, æ, f. (crepo), fente, crevasse : Schol. Juv. 3, 196.
Crepatura apostematis, apud Constantinum Afric. lib. 5. de Morborum curat. cap. 4.
Creveure d'aposteme. Magister Ægidius de Urinis :
Charta ann. 1320. apud Julianum Saracenum in Histor. Anconit. pag. 162 :Minctio fit pura venæ ehilis ex Crepatura.
Visa etiam Crepatura, sive scissura aliorum murorum, etc.Hinc forte emendandus Michael Schotus lib. de Physionomia cap. 20 :
Animalium quædam habent dentes in ore, ut homo, canis, etc. quædam Scripaturam, et non dentes, ut anser.Legendum enim
Crepaturam, id est, fissuram.
Passus est in genitalibus Crepaturam ;hoc est, Herniam. Legitur iterum hoc sensu tom. 3. April. pag. 987.