crepulus
crĕpŭlus, a, um, adj. [crepo],
- rattling, resounding, crashing (late Lat.): buccae, Sid. Ep. 9, 13, 2: fragor, id. ib. 4, 15.
crepulus, a, um (crepo), rauschend, tosend, fragor, Sidon. ep. 4, 15, 3: buccae, ibid. 9, 13, 5. v. 80: imber, Placid. gloss. V, 59, 21: vestrorum crepula ruina verborum, Augustin. op. imperf. c. Iulian. 1, 119.
crĕpŭlus, a, um (crepo), retentissant, résonnant : Sid. Ep. 9, 13, 2 ; 4, 15, 3.