crepo
crepo, To rattle, crack, creak, rustle, clatter, tinkle, jingle, chink
- I Neutr., to rattle, crack, creak, rustle, clatter, tinkle, jingle, chink, etc.
- A In gen.: foris, Plaut. Am. 1, 2, 34 (496); Ter. Ad. 264: fores, id. Eun. 1029; id. Heaut. 173; 613: intestina (with crepitant), Plaut. Men. 5, 5, 26 (924): herba Sabina ad focos, Prop. 4 (5), 3, 58; cf. Ov. F. 4, 742: sonabile sistrum, id. M. 9, 784 (cf. crepitanti sistro, Prop. 3 (4), 11 (9 Bip.), 43): crepante pede. Hor. Epod. 16, 48: nubes subito motu, Ov. F. 2, 501: catena, Sen. Ep. 9, 8: lapis, in statuā Memnonis, Plin. 36, 7, 11, § 58 et saep.: digiti crepantis signa novit eunuchus, a snapping the fingers (as a sign of a command), Mart. 3, 82, 15; cf. concrepo, I.—Of the voice: vox generosa, quae non composita nec alienis auribus sed subito data crepuit, because loud, Sen. Clem. 2, 1, 1.—
- B In partic., to break wind, Cato ap. Fest. s. v. prohibere, p. 206; Mart. 12, 77 and 78; cf. crepitus, B.—In a play upon words: Co. Fores hae fecerunt magnum flagitium modo. Ad. Quid id est flagitii? Co. Crepuerunt clare, Plaut. Poen. 3, 2, 33 (610).—
- C Transf., to break with a crash: remi, Verg. A. 5, 206.—
- II Act., to make something sound, make a noise with, cause to resound or rattle.
- A Lit.: (Camenae) manibus faustos ter crepuere sonos, i. e. clapped, Prop. 3 (4), 10, 4; so, ter laetum sonum populus, Hor. C. 2, 17, 26: procul auxiliantia aera, Stat. Th. 6, 687: aureolos, to make to chink, i. e. to count, Mart. 5, 19, 14.—Esp. freq.,
- B Trop., to say something or talk noisily, to make much ado about, to boast of, prattle, prate, etc.: neque ego ad mensam publicas res clamo neque leges crepo, Plaut. Mil. 3, 1, 56 (651): sulcos et vineta, Hor. Ep. 1, 7, 84: quid veri, id. S. 2, 3, 33: immunda dicta, id. A. P. 247: post vina gravem militiam aut pauperiem, id. C. 1, 18, 5; cf. with a rel.-clause: crepat, antiquum genus ut ... tolerarit aevum, * Lucr. 2, 1170.
II) v. tr. erschallen lassen, erklingen lassen (poet.), a) mit Acc. des Instrum. usw., das den Schall gibt: cr. aera (Becken, bei Mondfinsternis), Stat. Theb. 6, 687: aureolos, Goldstückchen (aufzählen) klimpern lassen, Mart. 5, 19, 14. – b) m. Acc. des Tons usw., den man hören läßt: α) übh.: manibus faustos ter crepuere sonos (Musae), ließen dreimal Beifallklatschen erschallen, Prop. 3, 10, 4: ebenso cum (al. cui) populus frequens laetum theatris ter crepuit sonum, Hor. carm. 2, 17, 26. – β) aus dem Munde etwas erschallen lassen, etw. immer im Munde führen, mit etw. um sich werfen, -lärmen, etw. laut verkündigen, predigen,immunda ignominiosaque dicta, Hor.: si quid Stertinius veri crepat, Hor.: cr. sulcos et vineta mera, Hor.: post vina gravem militiam aut pauperiem, Hor.: crepat, ut etc., ist voll Lobes, wie usw., Lucr. Vgl. Heindorf u. Fritzsche Hor. sat. 2, 3, 33. (Schmid u. Obbarius Hor. ep. 1, 7, 84. – ➳ Ungew. Coni. Plusqu. crepasset, Prud. perist. 10, 760 Obbar. (Dressel cremasset).
➳ crĕpo, ĕre, Eutych. 486, 22 ; Orib. Syn. 4, 35.
- 1. galmen, klinken, ruisen, knarsen, knetteren, ratelen, kraken e.d.;
- 2. (Laatl.) barsten, openspringen; II. tr.
- 1. laten galmen, doen klinken, laten horen [faustos sonos, laetum sonum applaudisseren];
- 2. vaak praten over (m. acc.) [gravem militiam aut pauperiem klagen over].
响。 破响。— immunda dicta 出鄙俚言。 — genus antiquum 自誇爲世家。— pauperiem 抱怨自貧窮。— vineta mera 口不離酒。
Suggest a Translation
See an image
- CREP-.
- II. To rattle, crack, creak, rustle, clatter, tinkle, jingle, chink: fores crepuerunt ab eā, T.: crepet laurus adusta, O.: crepante pede, H.: nubes subito motu, O.: sinūs crepantes Carbasei, V.—
- IIII. To cause to sound, break out into: sonum, H.: manibus faustos sonos, Pr.—Fig., to say noisily, make ado about, boast of, harp on, prattle, prate: sulcos et vineta, talk furrows, etc., H.: militiam, H.
-
….. . terrorem metum concutientem, ex quo fit ut pudorem rubor, terrorem pallor et tremor et dentium crepitus consequatur, timorem metum mali adpropinquantis, pavorem metum mentem loco moventem, ex quo illud Ennius tum pavor sapientiam…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…medio foro Messanae civis Romanus, iudices, cum interea nullus gemitus, nulla vox alia illius miseri inter dolorem crepitumque plagarum audiebatur nisi haec, civis Romanus sum. hac se commemoratione civitatis omnia verbera depulsurum cruciatumque a corpore deiecturum…
Cicero, in Verrem
-
…philosophorum quidem. ante rem enim quaeruntur quae talia sunt apparatus conloquia locus constitutum convivium ; cum re autem pedum crepitus, strepitus hominum, corporum umbrae et si quid eius modi ; at post rem pallor rubor titubatio, si…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…adsuevi Platonis verecundiam. itaque tectis verbis ea ad te scripsi, quae apertissimis agunt Stoici ; sed illi etiam crepitus aiunt aeque liberos ac ructus esse oportere. honorem igitur K. Martiis. tu me diliges et valebis .…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…veteres teneas ut me duce nugas, ut cariosorum venereris monstra deorum. si lapis est, senio dissolvitur aut crepat ictu percussus tenui ; mollis si brattea gypsum texerat, infido rarescit glutine sensim ; si formam statuae lamnis conmisit…
Prudentius, Contra Symmachum
-
…, esses indomabilis. Quo argumento Nimis tenax es. Num me expertu s uspiam Di melius faciant. sed crepuit ostium, exitur foras. Di hercle me cupiunt servatum. iam oboluit Casinus procul. Sensim supera tolle limen…
Plautus, Casina
-
…praedae imminens aptaret alas verbera et caudae movens saevi leonis more conciperet minas, carmen poposci sonuit horrendum insuper, crepuere malae, saxaque impatiens morae revulsit ungui viscera expectans mea ; nodosa sortis verba et implexos dolos ac triste carmen…
Seneca, Oedipus
-
…nescio, sed rapior. imo mugit e fundo solum, tonat dies serenus ac totis domus ut fracta tectis crepuit et. moti lares vertere voltum fiat hoc, fiat nefas quod. di. timebis, Sat. Facere…
Seneca, Thyestes
-
…quid subripuere operto capitulo calidum bibunt, tristes atque ebrioli incedunt eos ego si offendero, ex unoquoque eorum exciam crépitum polentarium. tum isti qui ludunt datatim servi scurrarum in via, et datores et factores omnis subdam sub solum…
Plautus, Curculio
-
…; siccis omnia nam dura deus proposuit neque mordaces aliter diffugiunt sollicitudines. quis post vina gravem militiam aut pauperiem crepat quis non te potius, Bacche pater, teque, decens Venus ac ne quis modici transiliat munera Liberi ,…
Horace, Carmina