cunctanter
cunctanter, slowly, with delay
cunctanter (cont-), adv., v. cunctor, P. a., 2. fin.
cunctanter, Adv. m. Compar. (cunctans), zögernd, zaudernd, sowohl v. Langsamen od. Unentschlossenen als v. Bedächtigen, a) in der Bewegung: c. ab ruinis vici pecus propellere, Liv.: manum c. et pigre proferre, Plin. pan. – b) im Handeln: genituram suam vix et c. edere, Suet.: haud c. discidere cotem, Liv.: cunctantius confirmare acta Caesaris, Suet.
cūnctantĕr (12) (cunctans), en tardant, lentement, avec hésitation : haud cunctanter Liv. 1, 36, 4, sans hésiter || -tius Suet. Galba 12, 1.
cunctanter adv.with comp.
- cunctor, slowly, with delay, L., Ta.: venia data cunctantius, Ta.