cuppula
cuppula, s. 1. cūpula.
cuppŭla, v. cupula 2.
cupæeffictus :
Cupola,Italis ;
Coupele, Gallis. Occurrit apud Baron. ann. 682. num. 41.
Retento sibi ex dictis reliquiis frustulo, ad effectum illud collocandi, ut dixit, in cruce Cupulæ Ecclesiæ prædictæ.
Una folgore cadde in Roma, et percosse il campanile di santo Petro, et abbate la Cupola.Ita apud Hesychium
cupæformam cameratum.
Cubamet
Cupolam, et hæc Arabica esse censet. Etenim, inquit,
CabubuRotundavit, contraxit, et
ThachbaboRotundatio, contractio : unde Cuba Podium, menianum, tholus, fastigium, camera. Simplicius a
Cupaderivaveris. Vide Cuppus.
Nudi salis libram dimidiam Cuppularum.... in salina nostra tradidimus annuatim.Vide Cupa 3.