curius
cūrĭus, a, um, adj. [cura, II.],
- full of sorrow, grievous: infortunio, Plaut. Ps. 4, 7, 44 (1146) dub. (Ritschl, curvo).
tum regirando‥per‥medietatem unius vallis‥a ~io habet Cothongian
CURIUS
CU´RIUS(κύριος). [KYRIOS]