custodela
custōdēla, ae, f. [custos] (ante-class. form for custodia; in later Lat. preserved only in the vulgar lang.; cf. Paul. ex Fest. p. 51, 5 Müll.),
- a watch, guard, care, etc.: qui more antiquo in custodelam suom conmiserunt caput, Plaut. Rud. 3, 2, 10 (624): in custodelam nos tuam ut recipias et tutere, id. ib. 3, 3, 34 (697): (capram) in custodelam simiae concredere, id. Merc. 2, 1, 9 (233): familiam pecuniamque tuam endo mandatelā tutelā custodelāque meā (esse aio), an ancient judicial formula in Gai Inst. 2, § 104 Huschke: feralis, of a corpse, Ap. Met. 2, 22, 2; publica, id. ib. 7, 13, 22; salutaris carceris, id. ib. 9, 1, 18; acrior, id. ib. 10, 14, 12.
cūstōdēla, ae, f. (custos), altlat. = custodia (s. Paul. ex Fest. 51, 5), Plaut. merc. 233; most. 406; rud. 625 u.a. Formul. vet. bei Gaius inst. 4, 104. Apul. met. 2, 22 in. u.a.
custōdēla, æ, f. (custos), garde, surveillance : Pl. Merc. 233 ; Most. 406 ; cf. P. Fest. 51, 5.