custodiarius
custōdĭārĭus, ĭi, m. [custos],
- a jailer, Inscr. Orell. 1541.
cūstōdiārius, iī, m. (custodia), der Gefangenwärter, Corp. inscr. Lat. 6, 327.
custōdĭārĭus, a, um (custodia), de garde : Itala Is. 1, 8 || custōdĭārĭum, ĭī, n. , guérite, abri, maison de garde : Tert. Mart. 2 ; Cassiod. Hist. eccl. 2, 18 || custōdĭārĭus, ĭī, m. , gardien de prison : CIL 6, 327.
Sanctissimo. Herculi. invicto. corpor. Custodiar. L. Curtius, etc.