dator
dator, a giver
Frieze-Dennison Vergil
dator , ōris, m.: a giver, 1.734. (1. dō)
dător, ōris, m. [do], a giver (except in Plaut. rare).
- I In gen., Plaut. Truc. 2, 1, 33 (241); 2, 7, 18 (568); fragm. ap. Prisc. p. 616 P.: assit laetitiae Bacchus dator, Verg. A. 1, 734: hilarem enim datorem diligit Deus, Vulg. 2 Cor. 9, 7.—
- II Esp. in playing ball, the slave who hands the ball to the player, opp. factor, the player himself, Plaut. Curc. 2, 3, 18 (297).
dator, ōris, m. (do), der Geber, der Spender, absol., Plaut. u. Eccl.: m. Genet., bellissimi negotioli, Plaut. fr.: laetitiae (v. Bacchus), Verg.: salutis (v. Askulap), Arnob.: vitae (v. Gott), Iul. Firm.: legis (v. Moses), Eccl.: Ggstz., non dator vitae, sed ademptor, Augustin. tract. in Ioann. 116, 1: fidelis promissor, benignus dator, Augustin. serm. 378: nusquam apparet neque datori neque factrici, Plaut. truc. 571. – Beim Ballspiel dator, der den Ball zuwirft (Ggstz. factor, der ihn weiter schlägt od. wirft), Plaut. Curc. 297.
te nunc sancte speculator, / verbi Dei digne dator, / Hæddi, pie presul, precor
~or hilaris [cf. ], qui numquam obliviscebatur acceptiII Cor. ix 7
cum dator esse velis, videas cui munera dones
abbas ‥ ait: “~or aliquando fui; nunquam tamen vobis accommodator fui vel ero”
do hiis domibus episcopum Bajocensem ad protectorem et liberatorem vel ~orem
consilii magni si nosti forte datorem
auctor et ~or evangelii Dominus
inprimitur in anima intellectus formalis mediante primo ~ore formarum
dătŏr, (15) ōris, m. (do), celui qui donne, donneur : Pl. Truc. 571 ; dator lætitiæ Virg. En. 1, 734, donneur de joie || [au jeu de balle] le donneur, qui sert la balle : Pl. Curc. 297.
dator ōris, m
- 1 DA-, a giver: laetitiae Bacchus, V.
Dator
The attendant who, during the game of ball, picked up the balls that fell, or supplied new balls to the players (Plaut. Curc. ii. 3, 15). See pila.