datus
dătus, ūs, m. [do],
- a giving: in abl., Plaut. Trin. 5, 2, 16 (1140).—
- II = datum, a gift (late Lat.): datus insipientis non est utilis tibi, Vulg. Sirach, 20, 14; 18, 18.
datus, Abl. ū, m. (do), I) das Geben, meo datu, Plaut. trin. 1140. – II) die Gabe, gratia datus, Vulg. Sirach 7, 37. Vgl. Thielemann in Wölfflins Archiv 1, 74 u. 8, 528.
ego A‥. ministro meo ‥ xvj mansas gratuito ~u tribuo
1 dătus, a, um, part. de do.
2 dătŭs, abl. ū, action de donner : Pl. Trin. 1140.