dearmo
dĕ-armo, āvi, ātum, l, v. a.
- Aliquem, to disarm (except in particip., late Lat. for armis spoliare): dearmatus exercitus, Liv. 4. 10, 7.—
- II Aliquid, to deprive of power, blunt: pharetram expilet, sagittas dearmet, Ap. Met. 5, 30, 19.
de-armo, āvī, ātum, āre, I) entwaffnen, quibus dearmatus exercitus hostium, Liv. 4, 10, 7. – II) eine Waffe hinwegnehmen, rauben, sagittas, Apul. met. 5, 30.
See: dearmare
dĕarmō, (16) āvī, ātum, āre, tr., désarmer : Liv. 4, 10, 7 || dérober, soustraire : Apul. M. 5, 30.