deaurator
dĕaurātor, ōris, m. [deauro],
- a gilder, Cod. Just. 10, 64, 1.
deaurātor, ōris, m. (deauro), der Vergolder, Cod. Iust. 10, 64, 1.
dĕaurātŏr, ōris, m. (deauro), doreur : Cod. Just. 10, 66, 1.