decipula
dēcĭpŭla, ae, f., and dēcĭpŭlum, i, n. [decipio], a snare, gin, trap.
- I Lit. (late Lat.): plena avibus, Vulg. Jerem. 5, 27; Job 18, 10.—
- II Trop. (ante- and post-class.).
- α Fem., Sid. Ep. 8, 10 med.; Mart. Cap. 4, § 423; Vulg. Job 18, 10.—
- β Neutr., Ap. Met. 8, 5, 5; 10, 24, 21; so id. Flor. 4, p. 360.—Plur.: nulla decipula, Laev. ap. Front. Ep. ad M. Caes. 1, 3.
dēcipula, ae, f. u. dēcipulum, ī, n. (decipio), die Falle, Schlinge, a) eig.: Form -a, Vulg. Iob 18, 10: sicut decipula plena avibus, Vulg. Ierem. 5, 27. – b) bildl., Form -a, Mart. Cap. 4. § 423. Hieron. epist. 84, 5 u. Hieron. Did. de spir. scto 59. Sidon. epist. 18, 10, 4 u.a. Eccl.: Form -um, Apul. met. 8, 5; 10, 24 u. flor. 18. p. 30, 6 Kr.: Plur. decipula, Laev. bei Fronto ep. ad M. Caes. 1, 5 (4). p. 13, 2 N.
~a,bisuicfalle
habeat pedicam sive descipulam, qua lupi capiantur
mures et murelegos quos ~a [v. l. discipula ] ceperant manducarunt
pyttfal , ~a, avicipula
hec discipula,a swyke
a felle for myse , muscipula, ~a
muliebris audaciae muscipulam parvi pendens, callidae deceptionis ~am declinavit
[immundi spiritus ] pedestres incedunt cum per se ipsi clam ~as tendunt [] 1 Sam. xiii 4–5
loetiferas vero scrobibus versute latentes / decipulas sensit Uuinfridus
non tam philosophie species quam impietatis ~a est
cui ejus [serpentis ] delectat ~a [cf. ] displicet Domini disciplinaJob xviii 10
rex Henricus [II ] ad solitas discipulas se convertens
imperator ‥ non minus gloriabatur in actibus regis nostri quam detestabatur facciones et ~as Gallicorum
dēcĭpŭla, æ, f. (decipio), piège, lacet, lacs : Vulg. Jer. 5, 27 || [fig.] Sid. Ep. 8, 10, ou dēcĭpŭlum, ī, n. , Apul. M. 8, 5.
decipula , ae. f. et, v. decipulum
See an image
See an image