declamare

declamare [CL] 1 to declaim. b to proclaim, announce. contionatur, maðalade, ~at GlC C 854; 1549 (v. declamatio 1a).  b eum ‥ portarum vigiles caelestium ‥ quo erat ~abant V. Greg. p. 82; 1207 precipimus quod mercatum illud ei habere facias et facias illud per totam ballivam tuam ‥ ~ari Cl 82b; c1236 [rex] precepit in dictis nundinis voce preconiali ~ari quod mercatores ‥ ad easdem nundinas nullas negotiationes exercere presumant Gros. Ep. 21. 2 to denounce, proscribe. b to cry down, devalue (currency). in hac epistola, quicquid deflendo potius quam ~ando ‥ fuero prosecutus, ne quis me affectu cunctos spernentis ‥ sed condolentis patriae ‥ miseriis ‥ edicturum putet Gildas EB 1; tante et tam ~ate per orbem [Cisterciensium] aviditatis bona, ut credimus, occasionem prestat intentio Gir. IK I 3; tanquam hostes publici per regni compita ~ati Id. Invect. I 10 p. 117; speculatores debent tales symoniacos hereticos alte et continue ~are Wycl. Sim. 104.  b 1484 ex eo quod dominus rex consideravit quod nigra moneta erat subito ~ata ExchScot 286; 1487 ex eo quod noluerunt dare nisi nigram monetam ‥ et illa moneta erat ~ata et sic deperdita Ib. 480 (cf. ib. lxvi-lxvii). 3 to disclaim (a right). V. et. disclamare 1. 1292 modo ~at quasdam libertates quas ipsemet in propria persona primo die itineris hic clamavit PQW 786a; 1293 quo ad blodwyte[etc.] dicit quod ipsas libertates ad presens ~at ‥ in isto comitatu; et quo ad liberam warennam ‥ dicit quod ipsam clamat per cartam ‥ regis Ib. 216b.