defensaculum
dēfēnsāculum, ī, n. (defenso), die Schutzwehr, Serv. Verg. ecl. 7, 6. Augustin. ep. 102, 35 u.a.
ardentis fidei ~o fretus
latibulum, ~um
certabat fratrum devotio ‥ ~a speciali principi suo parare Augustino
exterius ad ~um medullaris substantie constituitur terreum, ut est cortex et testa
a defendynge , ‥ defensio, ~um, munimen
ad ~um nocumenti extrinsecus advenientis
dēfēnsācŭlum, ī, n. (defenso), moyen de défense : Aug. Ep. 102, 35.
Maria Virgo est justis ne ruant Defensaculum.Vita S. Leonis Papæ IX. April. tom. 2. pag. 662 :
Universa plebs muros ascendit, quasi ob capiendæ civitatis Defensaculum.Vita S. Marculfi tom. 1. Maii pag. 77.
Sed iste vir sanctus his Defensaculis circumseptus extiterat. Aug. in Psalm. 67. n. 21 :
Umbra porro ista Defensaculum intelligitur ab æstu concupiscentiarum carnalium.Chronic. S. Petri Vivi apud Acher. Spicil. tom. 2. pag. 758 :
In vitem, quæ ad defendendum in eadem Ecclesia est, ascendit, et ostium post se clausit, in quo Defensaculo jam se miserant aliqui de nostris.Vide Plecta.