defensatrix
dēfensātrix, īcis, f. [defenso],
- she who defends, Prob. p. 1452 P. (in Cicero, defenstrix, q. v.), Ambros. Hexaem. 6, 9, 69.
dēfēnsātrīx, rīcis, f. (Femin. zu defensator), die Verteidigerin, Ambros. hexaëm. 6, 9, 69 u.a. Eccl. (Prob. cathol. 1452 P. jetzt Keil [p. 13, 1] defenstrix).
vexillum sanctae crucis ‥ ad hoc conquisivi ut animae meae ‥ contra tumultum pravorum tutatrix atque ~ix ‥ permansisset
ipsa [B. V. M. ] ‥ nostrum omnium ~ix
ab equa libracione cause litigialis inter actricem Justiciam et ~icem Misericordiam dependentis
dēfēnsātrīx, īcis, f. , celle qui défend : Ambr. Hex. 6, 9, 69.