defenso
defenso, to defend diligently, protect
dēfenso, āvi, ātum, 1, v. a. intens. [defendo]. *
- I To fend off diligently, ward off: metus, Stat. S. 5, 2, 105.—
- II To defend diligently, protect (rare; mostly ante-class. and poet., not in Cic. or Caes.): moenia, Plaut. Rud. 3, 3, 30 (693); Sall. J. 26, 1; 60, 3: alios ab hostibus, id. ib. 97: humeros, Ov. M. 12, 376: se ipsa moenia, Liv. 26, 45 (al. defendebant): se injuria, Plaut. Bacch. 3, 3, 39 (443).—Absol.: dum defensamus (sc. armentum), Ov. M. 11, 374.
dēfēnso, āre (Intens. v. defendo), I) eifrig abwehren, invidiam, Gell. 7, 6 (16), 11: metus, Stat. silv. 5, 2, 105. – II) gehörig verteidigen, -schützen, moenia, Plaut. u. Sall.: armentum, Ov.: ab exulibus et servis incensum Capitolium, Augustin.: gloriam aut libertatem aut rem familiarem, Ps. Sall. de rep.: sua, Tac. – m. Abl. (durch), clipeo sonantes umeros, Ov.: sese castellis, Tac.: Italici, quorum virtute moenia defensabantur, Sall. – in. ab u. Abl. od. m. bl. Abl. (vor, gegen), alios ab hostibus, Sall. Iug. 97, 5: alqm iniuriā, Plaut. Bacch. 443. – absol., dum defensamus, während wir Abwehr leisten, Ov. met. 11, 374: Partiz. Präs. subst., defensantes, die Verteidiger, Tac. ann. 2, 5.
dēfēnsō, (13) āvī, ātum, āre, fréq. de defendo, tr., ¶ 1 repousser : Stat. S. 5, 2, 105 ¶ 2 défendre vigoureusement : Pl. Rud. 692 ; Sall. J. 26, 1 ; aliqua re Pl. Bacch. 443 ; ab aliquo Sall. J. 97, 5, contre qqch., contre qqn.
- 1. met kracht verdedigen, beschermen (tegen: abl. of ab) [moenia; sese castellis; armentum; libertatem; alios ab hostibus; alqm iniuriā];
- 2. (Gell.) vol vuur bestrijden [invidiam].
dēfēnsō āvī, ātus, āre, intens.
- defendo, to defend diligently, protect: alios ab hostibus, S.: umeros, O.: sua, Ta.: dum defensamus (sc. armentum), O.: defensantes, the guards, Ta.