deformo
deformo, design, delineate; deform, discredit, impair
deformo2, to bring out of shape, deform, disfigure, spoil, mar
Frieze-Dennison Vergil
Could not find deformet in Logeion dictionaries.
deformet Verb: present active subjunctive 3rd singular of deformo
- I Lit.: areas, Cato R. R. 161; Varr. R. R. 3, 5, 10: marmora prima manu, Quint. 5, 11, 30: non flosculos sed certos ac deformatos fructus ostenderat, full-formed, perfect, id. 6 prooem. § 9: tragicae (scenae) deformantur columnis et fastigiis et signis, are delineated, represented, Vitr. 5, 8; cf.: operis speciem exemplaribus pictis, to represent in outline, to sketch, id. 1, 1.—
- II Trop.: quae ita a fortuna deformata sunt, ut tamen a natura inchoata compareant, Cic. Sull. 26, 73; cf. Plaut. Ps. 2, 3, 11 (677): ille, quem supra deformavi, have depicted, described, Cic. Caecin. 5, 14; Sen. Ben. 7, 2: ministratio deformata litteris, Vulg. 2 Cor. 3, 7.
- I Lit.: deformatus corpore, fractus animo, Cic. Att. 2, 21, 3 sq.; cf.: aerumnis deformatus, Sall. J. 14, 7: vultum macies deformat, Verg. G. 4, 254: membra veneno, Sil. 2, 707: capillos tonsura, Ov. A. A. 1, 517; cf.: canitiem multo pulvere, Verg. A. 10, 844 (for which, id. ib. 12, 611, turpare; and Cat. 64, 224; and Ov. M. 8, 530, foedare): parietes nudos ac deformatos reliquit, Cic. Verr. 2, 4, 55; cf. Liv. 37, 3: patriam turpissimis incendiis et ruinis, Auct. B. Alex. 24, 3; cf. Italiam, Auct. (Cicero?) ap. Quint. 9, 3, 31.—
- II Trop., to mar, disgrace, dishonor: quae accusatores deformandi hujus causa dixerunt, Cic. Cael. 2; cf.: (rusticana illa parsimonia) deformata atque ornamentis omnibus spoliata, id. Quint. 30, 92: ordinem prava lectione (senatus), Liv. 9, 30: victoriam clade, id. 33, 36 fin.; cf. id. 3, 71: multa bona uno vitio, id. 30, 14 fin.: orationem (with lacerare), Quint. 10, 7, 32: domum, Verg. A. 12, 805.
II) verbilden = verunstalten, verstellen, A) eig.: a) leb. Wesen, deren Körper u. Körperteile: faciem deformavit aetas, Vitr.: horrida vultum deformat macies, Verg.: nec male deformet rigidos tonsura capillos, Ov.: parsimonia deformata (im schmutzigen Trauergewande) atque ornamentis omnibus spoliata, Cic.: si qua... ita per hanc curationem ipsam deformantur, ut minus indecora ante fuerint, Cels. – m. Abl. (mit, durch), se def. claro amictu, Claud.: def. canitiem multo pulvere, Verg.: servum vulnerum cicatricibus, Ulp. dig.: aerumnis deformatus, Sall.: deformatus stigmatum notis, Suet.: deformatus iam lacrimis, Dict.: luctu et maerore diutino deformata, Apul.: lurore ad miseram maciem deformatus, Apul. – m. Abl. (an), amicus deformatus corpore (körperlich verkommen), fractus animo, Cic. – b) andere Objj.: qui sunt, qui Italiam deformaverint? Karthaginienses, Cornif. rhet.: Romae Iunonis Lucinae templum de caelo tactum erat ita, ut fastigium valvaeque deformarentur, Liv.: parietes nudos ac deformatos reliquit, Cic. – m. Abl. (durch), imagines alqā re def. (Ggstz. exornare), Cornif. rhet.: fulminibus complura loca deformavit tempestas, Liv.: patria turpissimis incendiis et ruinis deformata est, Auct. b. Alex. – B) übtr., verunstalten, entstellen, seines Schimmers (Glanzes) berauben, herunterbringen, seiner Würde entkleiden, herabwürdigen, entehren, a) übh.: domum (durch Störung der Ehe zwischen Äneas und Lavinia, durch die Niederlage usw.), Verg.: genus et fortunam honestam, Liv.: imperium Romanum, Eutr.: non sustinuit videre deformatum virum, Brut. bei Sen.: haec ipsa fiducia lacerat ac deformat orationem, Quint.: res prospere gestas deformaverunt naufragia classium, Liv. epit.: quae (diese Eigenschaften) ita deformata sunt a fortuna, ut etc., Cic. – m. Abl. (durch), multa bona uno vitio, Liv.: gloriam Philippi bello partam nunc servitute tot civitatium, Liv.: ordinem pravā lectione senatus, Liv.: victoriam clade, Liv.: monilibus, quae sunt ornamenta feminarum, deformantur viri, Quint.: Asiatica legatio filii casu deformata, Liv.: non ultimo sive carceris sive crucis supplicio deformata maiestas (M. Atilii Reguli), Flor. – b) in der Darstellung in ein häßliches Licht stellen (Ggstz. ornare), ea, quae accusatores deformandi huius causā, detrahendae spoliandaeque dignitatis gratiā dixerunt, Cic. – m. in u. Abl., legant hanc eius contionem, de qua loquor; in qua Pompeium ornat an potius deformat? Cic. – m. – Abl. (durch), homo deterrimus... fictis conquisitisque vitiis deformatus, Cic.
- 1. mismaken, misvormen; ➤ vultum deformat macies magerte; fulminibus complura loca deformavit tempestas (Liv.);
- 2. onteren, vernederen, zijn waardigheid ontnemen [victoriam clade; domum; genus et fortunam honestam];
- 3. weergeven, schilderen, beschrijven; ➤ ille quem supra deformavi (Cic.).
作醜。汚。辱。畧修。裝飾。— hominem 畫人。— marmor 雕 石像。— genus 忝辱己祖宗。
Suggest a Translation
See an image
- to bring into shape, form, depict, describe: quem supra deformavi.
- de + forma, to bring out of shape, deform, disfigure, spoil, mar: deformatus corpore: aerumnis deformatus, S.: voltum, V.: parietes deformatos reliquit.—Fig., to mar, spoil, deteriorate, disgrace, dishonor: homo vitiis deformatus: deformandi huius causā dicere: imago viri deformata ignominiā: victoriam clade, L.: domum, V.
-
…ut eam imaginem clarissimi viri, parentis sui, quam paucis ante diebus laureatam in sua gratulatione conspexit, eandem deformatam ignominia lugentemque videat an ad matrem quae misera modo consulem osculata filium suum nunc cruciatur et sollicita est ne eundem…
Cicero, pro Murena
-
…, magnum, credo, acciperet dolorem, sic ego hunc omnibus a me pictum et politum artis coloribus subito deformatum non sine magno dolore vidi. quamquam nemo putabat propter Clodianum negotium me illi amicum esse debere, tamen tantus…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…nobiscum loqui possetis, si essetis versareminique nobiscum ludos esse pollutos significastis ac plane dicitis. quid magis inquinatum, deformatum, perversum, conturbatum dici potest quam omne servitium, permissu magistratus liberatum, in alteram scaenam inmissum, alteri…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…cum Epicuro non multum, ut opinio mea fert, mentiente. quis est enim iste amor amicitiae cur neque deformem adulescentem quisquam amat neque formosum senem mihi quidem haec in Graecorum gymnasiis nata consuetudo videtur, in quibus isti liberi…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…quid reliquae constantiam vitae commemorem, dignitatem, liberalitatem, moderationem in privatis rebus, splendorem in publicis quae ita deformata sunt a fortuna ut tamen a natura inchoata compareant. quae domus, quae celebratio cotidiana, quae familiarium dignitas…
Cicero, pro Sulla
-
…acerbissimam C. Mari fugam, non illam post reditum eius caedem omnium crudelissimam, non denique in omni genere deformatam eam civitatem, in qua ipse florentissima multum omnibus gloria praestitisset. Et quoniam attigi cogitatione vim varietatemque fortunae ,…
Cicero, de Oratore
-
…omnes et clamare coeperunt. itaque ille noster amicus insolens infamiae, semper in laude versatus, circumfluens gloria, deformatus corpore, fractus animo, quo se conferat nescit ; progressum praecipitem, inconstantem reditum videt ; bonos inimicos habet…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…nunc enim in discrimine versatur, utrum possitne se contra luxuriem ac licentiam rusticana illa atque inculta parsimonia defendere an deformata atque ornamentis omnibus spoliata nuda cupiditati petulantiaeque addicatur. non comparat se tecum gratia P. Quinctius, Sex .…
Cicero, pro Quinctio
-
…qua esset species honesta, eam posuit in promptu, quae partes autem corporis ad naturae necessitatem datae aspectum essent deformem habiturae atque foedum, eas contexit atque abdidit. Hane naturae tam diligentem fabricam imitata est hominum verecundia. Quae…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…viros optimos diutius delectet, legant hanc eius contionem de qua loquor ; in qua Pompeium ornat, an potius deformat certe laudat, et unum esse in hac civitate dignum huius imperi gloria dicit, et significat se illi esse…
Cicero, de Haruspicum Responso