degrumor
dē-grūmor, āri, v. dep. a. [gruma],
- to level off, to straighten (only in the foll. passages): viam, Lucil. ap. Non. 63, 9: ferrum, Enn. ib.
gruma, quæ dicitur a
Non. 1. 316. esse mensura quædam, qua flexæ viæ ad lineam diriguntur, ut est agrimensorum.
Enn. ibid. Degrumariferrum.
Lucil. ibid. viamque Vis
Degrumari, ut castris mensor facit olim.