degrunnio
degrunnio, to grunt out, do his grunting
dēgrunnio, v. digrunnio.
dēgrunnio, īre, sein Stückchen ab- od. hergrunzen, Phaedr. 5, 5, 27.
dēgrunnĭō, īre, intr., grogner [cri du cochon] : Phædr. 5, 5, 27.
dēgrunnĭo, is, īre, intr.: grugnire Fedro.
dē - grunniō —, —, īre,
- to grunt out, do his grunting, Ph.