degulator
dēgŭlātor, ōris, m. [degulo],
- a glutton, Ap. Apol. p. 322, 32; Isid. 10, 80.
dēgulātor, ōris, m. (degulo), der Verprasser, Schlemmer, Apul. apol. 75. Isid. 10, 80.
~or, gluto, heluo, ardelio
a gluton , ambro ‥, ~or, devorator
dēgŭlātŏr, ōris, m. , glouton : Apul. Apol. 75 ; Isid. Orig. 10, 80.
degulator , oris. m. et, v. degulo
See an image
See an image
Omnia in paucis annis sicNonius dixitDegulator studiose in ventrem condidit, et omnimodis collurcinationibus dilapidavit.
Degularesimili notione, et Plautus,
Degulatum patrimonium.